Το ανέκδοτο του μικρού τελικού

Μόλις ολοκληρώθηκε, λοιπόν, ο μικρός τελικός της διοργάνωσης με νικητές τους μπλαουγκράνα (79-95). Πρόκειται αναμφισβήτητα για το πιο ανούσιο παιχνίδι της σεζόν και κάθε φορά που διεξάγεται επιβεβαιώνεται το... άκυρο του πράγματος. Οι ομάδες έχουν αδειάσει από ενέργεια και κίνητρα από τους ημιτελικούς, με συνέπεια να παίρνουν χρόνο συμμετοχής κάτι Μιλόσεβιτς και Μπάρετ! Αφού κύριοι της ULEB επιμένετε να ταλαιπωρείτε με το συγκεκριμένο παιχνίδι, κάντε το τουλάχιστον πιο ελκυστικό με κάποιο έπαθλο για το νικητή. Στο πλαίσιο αυτό θα μπορούσε ο τρίτος του F4 να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του για την Ευρωλίγκα της επόμενης χρονιάς ή έστω να επιβραβευτεί με κάποιο αξιόλογο χρηματικό ποσό. Όσο για τον σημερινό μικρό τελικό, αφού λειτουργεί ως ορεκτικό για τον μεγάλο, κρεμάστε τουλάχιστον δυο - τρία κεφτεδάκια σε μια στεφάνη για να δούμε σαν πότε θα πάρει φωτιά το παρκέ με τον Σοφοκλή να καταπίνει αντιπάλους και μπασκέτα. Πέρα από την πλάκα, τώρα, οι Καταλανοί δίκαια νίκησαν, ικανοποιώντας τον εγωισμό τους - μια λέξη που δεν έκανε γκελ στους ερυθρόλευκους, καθώς είδαν τον αγώνα ως αναγκαίο κακό. Πλέον, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο πρωτάθλημα, όπως έδειξε και ο Μπουρούσης, απαντώντας στα πειράγματα των τριφυλλοφόρων φιλάθλων. Εκεί, άλλωστε, υπάρχει ΤΟ κίνητρο: Ρεβάνς και πρωτάθλημα μετά από 12 χρόνια...

Συνέχεια...

Η ώρα της στέψης

Η αυλαία της φετινής Ευρωλίγκας πέφτει απόψε στο Βερολίνο. Οι δύο, κατά τεκμήριο, καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, θα τεθούν αντιμέτωπες σε έναν αγώνα δίχως αύριο. Από τη μία η κάτοχος του τίτλου ΤΣΣΚΑ Μόσχας και από την άλλη ο προπέρσινος πρωταθλητής Ευρώπης Παναθηναϊκός, σε μια επανάληψη του τελικού του 2007 στο ΟΑΚΑ. Πολλά τα πρόσωπα που βρέθηκαν και σε εκείνον τον τελικό και στα δύο "στρατόπεδα", με τους προπονητές Ετόρε Μεσίνα και Ζέλικο Ομπράντοβιτς να ξεχωρίζουν. Ο "Γκαστόνε" μετράει ήδη 2/2 επί του σημερινού αντιπάλου του σε τελικούς Ευρωλίγκας. Πέρα από τη νίκη του Παναθηναϊκού επί της ΤΣΣΚΑ στο προ διετίας ματς στην Αθήνα, ο Σέρβος προπονητής κέρδισε τον Ιταλό, μέσα στο σπίτι του το 2002, όταν αυτός ήταν προπονητής της Κίντερ. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στα δεδομένα του αποψινού παιχνιδιού.

Η ΤΣΣΚΑ παίζει για 4η συνεχόμενη φορά σε τελικό. Είναι φανερό όμως ότι έχει χάσει τη λάμψη παλαιότερων ετών, ειδικά στο επιθετικό κομμάτι. Βασίζεται κυρίως στη σκληρή, έως αντιαθλητική ορισμένες φορές, άμυνά της. Η ανοχή των διαιτητών στο πολύ δυνατό παιχνίδι των Ρώσων, είναι ένα ερώτημα για το σημερινό παιχνίδι. Το μεγάλο πρόβλημά της εντοπίζεται κυρίως στη θέση του οργανωτή. Οι Ζήσης και Πλάνινιτς δεν καλύπτουν το ίδιο καλά τη θέση με τον Χόλντεν και σε καμία περίπτωση δεν αναπληρώνουν το κενό που άφησε η φυγή του Παπαλουκά. Αυτό το σημείο πρέπει να το εκμεταλλευτεί ο Παναθηναϊκός ασκώντας αρκετή πίεση στον Αμερικανό, αναγκάζοντας τον με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, να μην πάρει μεγάλο χρόνο συμμετοχής. Στην επίθεση οι Ρώσοι κινούνται κυρίως περιφερειακά. Εξαιρετικά σκριν μακριά από τη μπάλα, γρήγορο passing game και αρκετά σουτ από τα 6.25, χαρακτηρίζουν το παιχνίδι τους. Οι ψηλοί αρέσκονται και αυτοί σε μακρινά σουτ, με αποτέλεσμα η μπάλα να μην περνάει συχνά μέσα στη ρακέτα. Πάντως στις θέσεις των ψηλών φαίνεται πως η ρωσική ομάδα υπερέχει του Παναθηναϊκού. Λόρμπεκ, Σμόντις, Μόρις και Κριάπα συνθέτουν μια πολύ δυναμική τετράδα. Από την άλλη υπάρχει μεν ο Μπατίστ, που είναι σταθερή αξία, αλλά υπάρχουν και οι Τσαρτσαρής-Φώτσης που φέτος κάνουν μέτρια χρονιά. Μεγάλο ερωτηματικό του σημερινού ματς είναι για μένα ο Πέκοβιτς. Αναμφισβήτητα τα προσόντα του αλλά δεδομένη και η απειρία του. Θα μπορέσει άραγε να επαναλάβει τη φοβερή προχθεσινή του εμφάνιση απέναντι σε έμπειρους, όσο και "ύπουλους" αντιπάλους, όπως ο Σμόντις;

Για το τέλος, άφησα το κεντρικό πρόσωπο του σημερινού αγώνα. Ο Ραϊμούντας Σισκάουσκας, θα βρεθεί απόψε αντιμέτωπος με την παλιά του ομάδα, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση της Ευρωλίγκας το 2007 απέναντι στη τωρινή του ομάδα, σε ένα F4 όπου κατά τη γνώμη μου, αυτός ήταν ο πραγματικός MVP. Θεωρώ πως η αντιμετώπισή του είναι ο μεγάλος "πονοκέφαλος" του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Και αυτό, για δύο λόγους: Πρώτον, τα 3άρια του Παναθηναϊκού (Περπέρογλου-Κέτσμαν) δεν πλησιάζουν καν σε δυνατότητες το μεγάλο Λιθουανό και δεύτερον, ο Δημήτρης Διαμαντίδης, που είναι ο παίκτης που ταιριάζει στο μαρκάρισμα του Σίσκα, δείχνει φανερά επηρεασμένος από τον πρόσφατο τραυματισμό του. Μην απορήσετε λοιπόν, αν απόψε επιστρατευτεί σε ειδικό ρόλο, ο ξεχασμένος στον πάγκο το τελευταίο διάστημα Νίκος Χατζηβρέττας.

Όλα τα παραπάνω βέβαια είναι αποκλειστικά θεωρίες. Ποιος περίμενε άραγε ότι ο προπέρσινος τελικός ανάμεσα στις δύο ομάδες, θα φτάσει σε τόσο υψηλό σκορ (93-91); Υπομονή λοιπόν μέχρι τις 11 περίπου το βράδυ, για να μάθουμε και στην πράξη πλέον, τι έκρινε το αποτέλεσμα του φετινού τελικού.

Συνέχεια...

Έχουν δίκιο τελικά κόουτς και αρχηγός...

Ήμουν από αυτούς που είχα σχολιάσει αρκετά αρνητικά παλαιότερες δηλώσεις του Παναγιώτη Γιαννάκη ύστερα από χαμένα παιχνίδια απέναντι στον Παναθηναϊκό. Λέξεις όπως "υπομονή", "μάθημα", "εμπειρίες", πραγματικά με εξόργιζαν καθώς αντιλαμβανόμουν πως ο "Δράκος" δεν έχει "μπολιαστεί" με την απαιτητική νοοτροπία του κόσμου του Ολυμπιακού. Όμως...αν και μία ήττα από τον "αιώνιο" αντίπαλο σίγουρα "πονάει" αρκετά, οι χθεσινές δηλώσεις τόσο του προπονητή όσο και του αρχηγού Θοδωρή Παπαλουκά πρέπει να είναι οδηγός για τον πικραμένο κόσμο της ομάδας. Ο Ολυμπιακός οφείλει να κοιτάξει μπροστά! Ενδεχόμενη γκρίνια και λαϊκά δικαστήρια, δεν εξυπηρετούν τίποτα τη δεδομένη χρονική στιγμή! Το γεγονός πως οι φίλαθλοι της ομάδας χειροκρότησαν τους παίκτες μετά από το χθεσινό ματς είναι αρκετά ενθαρρυντικό. Η ομάδα πρέπει να κρατήσει την επιστροφή στο F4 ύστερα από δέκα χρόνια ως μια μεγάλη αγωνιστική επιτυχία. Και πρέπει προπαντώς να προσηλωθεί στο μεγάλο στόχο που της έχει απομείνει, που είναι το πρωτάθλημα. Η 1η θέση στην κανονική περίοδο, με ρεκόρ νικών μάλιστα, είναι μια απόδειξη πως η ομάδα αυτή είναι ικανή να ανακτήσει τα εγχώρια σκήπτρα. Ας μην αφήσουν λοιπόν οι φίλοι του Ολυμπιακού να γκρεμιστεί ότι έχτισε φέτος η ομάδα εξαιτίας μιας ήττας. Μιας ήττας που ήταν μεν οδυνηρή αλλά κρίθηκε πραγματικά στο "φώτο φίνις".

Σχετικά λοιπόν με το χθεσινό ματς, αυτό που έχω να σχολιάσω είναι πως όλοι και όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Πολλοί υποστήριξαν πως ο Ολυμπιακός έπρεπε να πάει για τρίποντο στην τελευταία επίθεση. Δεν το έκανε αλλά ο τρόπος που επέλεξε να επιτεθεί ήταν αρκετά λογικός. Ο Μπουρούσης όμως στην προσπάθεια του να πετύχει το καλάθι αστόχησε...Δε νομίζω ότι μπορούμε να κατηγορήσουμε κανέναν παίκτη για ολιγοψυχία. Ας μη ξεχνάμε πως οι περισσότεροι παίκτες της ομάδας έζησαν κάτι πρωτόγνωρο χθες. Ένα F4 Ευρωλίγκας! Ας μη ξεχνάμε επίσης τα προβλήματα της τελευταίας στιγμής (Βασιλόπουλος, Μπουρούσης) που σίγουρα επηρέασαν την ομάδα. Τέλος ας μη ξεχνάμε πως αυτή η ομάδα χτίζεται φέτος, σε αντίθεση με το μεγάλο της αντίπαλο που έχει μια συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία τα τελευταία δέκα χρόνια.

Τέλος θα ήθελα να σταθώ λίγο στα χθεσινά δημοσιογραφικά σχόλια για τον αγώνα. Οι περισσότεροι αθλητικογράφοι στάθηκαν στην εξαιρετική απόδοση του Γιασικεβίτσιους. Δικαίως προφανώς αφού ο Λιθουανός ήταν εξαιρετικός στο δεύτερο ημίχρονο, δείχνοντας την κλάση του σε αρκετές δύσκολες στιγμές του ματς. Κανείς βέβαια δεν αναφέρθηκε στο γεγονός πως ήταν αυτός που έδωσε ουσιαστικά στον Ολυμπιακό την ευκαιρία να διεκδικήσει τη νίκη στο τέλος. Με το σκορ στο 81-74 ο Σάρας αστόχησε σε δύο συνεχόμενα σουτ και δέχθηκε και κλέψιμο από τον Παπαλουκά, σε φάση που έπρεπε σαφώς να κοντρολάρει το ρυθμό. Τι θέλω να αποδείξω με αυτό; Προφανώς αυτό που έγραψα πιο πάνω, πως δηλαδή όλοι και όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.

Το "ταμείο" για τον Ολυμπιακό θα γίνει στο τέλος της σεζόν. Με κατάκτηση του πρωταθλήματος η χρονιά θα κλείσει με θετικό πρόσημο για τους Πειραιώτες και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανείς...

Συνέχεια...

Τύφλα να 'χει το NBA!

Σε έναν αγώνα για ατσάλινα νεύρα, με εκπληκτική εξέλιξη, ρυθμό, ταχύτητα, και θέαμα αλά... NBA, ο Παναθηναϊκός νίκησε στις λεπτομέρειες με 84-82 τον "αιώνιο" αντίπαλό του, Ολυμπιακό, παίρνοντας το εισιτήριο για τον τελικό της Κυριακής (21:00, Σκάϊ) με αντίπαλο την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που καθάρισε τη νευρική, στα 7 τελευταία λεπτά, Μπαρτσελόνα, με ηγέτη τον άλλοτε "πράσινο" Σισκάουσκας. Ο Ολυμπιακός, που αξίζει πολλά συγχαρητήρια, κυρίως για τις αμέτρητες επιστροφές του στον αγώνα, θα περιοριστεί στο μικρό τελικό της Κυριακής (18:00, Σκάϊ) με αντίπαλο την ισπανική ομάδα.

Ο Παναθηναϊκός είχε σε γενικές γραμμές τον έλεγχο του παιχνιδιού, κινούμενος σε τέσσερις βασικούς άξονες. Πέκοβιτς, Μπατίστ, Σπανούλης και Γιασκεβίτσιους συνδυάζονταν άψογα και με συνεχή pick n' roll έκαναν φύλλο και φτερό την άμυνα των ερυθρολεύκων. Οι τέσσερίς τους σκόραραν τους 75 (!) από τους 84 πόντους του Παναθηναϊκού, με τους Φώτση, Διαμαντίδη, Περπέρογλου και Νίκολας να συνεισφέρουν μόνο στο αμυντικό και οργανωτικό κομμάτι, κάνοντας τη "βρώμικη" δουλειά.

Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, που αντιμετώπιζε αρκετά προβλήματα τραυματισμών και ασθενειών, στηρίχθηκε στη συνεχή κίνηση των παικτών του και στο γρήγορο passing game, αλλά και σε αρκετές εμπνεύσεις των Γκριρ και Τσίλντρες, που έφερναν συνεχώς τον Ολυμπιακό σε απόσταση αναπνοής από τους Πράσινους. Πολλές φορές, βέβαια, έβαζε και το χεράκι του ο Παναθηναϊκός, "φλυαρώντας" και "χαζεύοντας", όταν η διαφορά ανέβαινε πάνω από τους 4-5 πόντους.

Το τελικό αποτέλεσμα δεν αφήνει περιθώρια για πολλές αναλύσεις και σχόλια, αλλά κρίνεται δίκαιο. Όμως, αυτό που έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση σε όσους είδαν τον αγώνα, ήταν η φοβερή ποιότητα και των δύο ομάδων, που προσέφεραν υψηλότατο θέαμα για ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι, με αρκετά υψηλό σκορ, όμορφες κινήσεις, δυνατές μονομαχίες και εκπληκτικά κοψίματα, καρφώματα και alley hoop! Ένα φοβερό ματς που δύσκολα θα ξεχάσουμε!!!

Συνέχεια...

Γεννημένη για τελικούς!

Για 4η συνεχή φορά θα δώσει το παρόν σε τελικό Ευρωλίγκας η ΤΣΣΚΑ Μόσχας! Η "ομάδα του Στρατού" επιβλήθηκε της Μπαρτσελόνα με 82-78, στον πρώτο ημιτελικό του F4 του Βερολίνου. Ήταν ένα συγκλονιστικό ματς, αντάξιο της ιστορίας και της κλάσης των δύο ομάδων, που κρίθηκε στα τελευταία λεπτά. Ας δούμε όμως, ποια ήταν τα στοιχεία του ματς, που έγειραν τελικά την πλάστιγγα υπέρ των Ρώσων.

1. Η κλάση του Σισκάουσκας: Ο Λιθουανός απέδειξε γιατί είναι ο κορυφαίος παίκτης αυτή τη στιγμή στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Ο "Σίσκα" πήρε από το χεράκι την ομάδα του στα αγχωτικά τελευταία λεπτά και με ορισμένα καθοριστικά, όσο και δύσκολα μερικές φορές, καλάθια, ήταν αυτός που της έδωσε τη νίκη. Όσοι λένε ότι οι κορυφαίοι παίκτες περιμένουν τέτοια ματς ώστε να ξεχωρίσουν από τους απλά καλούς, μάλλον έχουν δίκιο. Τα "στηρίγματα" της Μπαρτσελόνα σε όλη τη φετινή σεζόν δεν κατάφεραν σήμερα να κάνουν τη διαφορά. Ο εκπληκτικός φέτος Ιλιασόβα ήταν ωσεί παρών στο ματς (μέτρησε βέβαια και η απειρία του), ο Βάσκεθ "κρέμασε" την ομάδα του με μερικά ανόητα φάουλ, ο Ναβάρο στέρησε εαυτόν από την ομάδα για ένα ημίχρονο με χαζά επίσης φάουλ ενώ ο Μπαζίλε ήταν ο μοιραίος με κάποιες εντελώς άστοχες επιλογές στο τέλος. Αν υπήρχε ένα αντίβαρο του Σισκάουσκας, αυτό ήταν ο Αυστραλός Άντερσεν, στην καλύτερη εμφάνιση του φέτος με την Μπαρτσελόνα, η οποία όμως δεν ήταν αρκετή για να χαρίσει τη νίκη στους Καταλανούς.

2. Ο ρυθμός του ματς: Ήταν ξεκάθαρο πως το γρήγορο παιχνίδι και το υψηλό σκορ ευνοούσε τη Μπαρτσελόνα. Αν εξαιρέσει κανείς το πρώτο δεκάλεπτο, όπου οι Καταλανοί μπόρεσαν λίγο να τρέξουν και να εκτελέσουν γρήγορα σουτ, η ΤΣΣΚΑ έλεγξε το τέμπο του παιχνιδιού σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Από τη στιγμή που το παιχνίδι έγινε αρκετά "physical" και οι επιθέσεις ολοένα και πιο αργές, οι Ρώσοι απέκτησαν πλεονέκτημα όσον αφορά την έκβαση της αναμέτρησης. Και αυτό συνέβη για δύο βασικούς λόγους: Πρώτον, λόγω της πολύ μεστής εμφάνισης του Χόλντεν, όσον αφορά το οργανωτικό κομμάτι και δεύτερον εξαιτίας του γεγονότος της παραμονής του βαρύ και δυσκίνητου Σαντιάγκο για αρκετό χρόνο στο παρκέ. Με τον Πορτορικάνο στην πεντάδα, με στόχο βέβαια τη φθορά των αντίπαλων ψηλών, οι Καταλανοί "έχαναν" σε ταχύτητα, μη μπορώντας να επιβάλλουν το παιχνίδι που ασφαλώς τους ταιριάζει καλύτερα.

3. Η επιμονή του Πασκουάλ στο Λάκοβιτς: Ο Σλοβένος είναι ένας παίκτης ο οποίος στη καλή του βραδιά μπορεί να σε "σκοτώσει". Στο πρώτο δεκάλεπτο ο Λάκοβιτς έδειξε ότι ίσως έφτασε η ώρα να "ξορκίσει" τις μοιραίες εμφανίσεις του σε κρίσιμες αναμετρήσεις. Σε αυτό το διάστημα πετυχε τρία τρίποντα και μοίρασε σωστά τη μπάλα, αποφεύγοντας τις βιαστικές ενέργειες. Όμως ο προπονητής του είχε τη "φαεινή" ιδέα να τον κρατήσει στο παρκέ για 35 λεπτά. Μοιραία ο Σλοβένος "τα έφτυσε" απέναντι στην πίεση και το κυνηγητό της άμυνας των Ρώσων, με αποτέλεσμα να εξαφανιστεί στο 2ο ημίχρονο. Η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά τον προπονητή του που δε φρόντισε να χρησιμοποιήσει περισσότερο το Σάντα, τόσο για να ξεκουράσει το Σλοβένο όσο και για να βάλει τον αρκετά αξιόλογο Ισπανό στο κλίμα του ματς. Αντ' αυτού ο Πασκουάλ, "έκαψε" το Λάκοβιτς αλλά και κάλεσε ξαφνικά από τον πάγκο τον "κρύο Σάντα", στο σημείο που η αδυναμία του Σλοβένου ήταν πλέον εμφανής. Χωρίς υπερβολή, η Μπάρτσα έπαιζε χωρίς οργανωτή στα τελευταία κρίσιμα πέντε λεπτά του ματς.

Το τελικό συμπέρασμα είναι πως η ΤΣΣΚΑ δίκαια θα δώσει το παρόν σε έναν ακόμα μεγάλο τελικό. Πάντως οι Ρώσοι είναι πιο τρωτοί σε σχέση με προηγούμενες χρονιές. Μπορεί ο Χόλντεν σήμερα να ανταποκρίθηκε πλήρως στα καθήκοντά του αλλά σε περίπτωση που χρειαστεί να μείνει στον πάγκο οι λύσεις είναι περιορισμένες. Τόσο ο Πλάνινιτς όσο και ο Ζήσης δε δείχνουν ικανοί να αναπληρώσουν το κενό που άφησε ο Θοδωρής Παπαλουκάς και γι'αυτό και ο Μεσίνα δείχνει να μην τους εμπιστεύεται. Το μεγάλο όπλο των Ρώσων είναι, πέρα από την εμπειρία και το πνεύμα νικητή που αναμφισβήτητα διαθέτουν, η σκληρή άμυνά τους. Μια άμυνα που ουκ ολίγες φορές ξεπερνάει τα όρια του φάουλ. Όποια λοιπόν ελληνική ομάδα περάσει στον τελικό, θα πρέπει να προετοιμαστεί για αρκετό ξύλο...

Συνέχεια...