Υπερ-κούπωση...

Άλλη μια μπασκετική σεζόν ολοκληρώθηκε, βρίσκοντας τον Παναθηναϊκό στην κορυφή, τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ευρώπης. Μια ομάδα που φτιάχτηκε για να σηκώνει τρόπαια, ένα οικοδόμημα που κτίστηκε από έναν αρχιτέκτονα που γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον τον τρόπο για να φτάσει στον επιθυμητό στόχο. Το σχέδιο το έχει στο μυαλό του, τον τρόπο για να υλοποιηθεί τον γνωρίζει, επιλέγει τους κατάλληλους συνεργάτες και τους κατάλληλους παίκτες και όλα στη συνέχεια μοιάζουν απλά, αν και δεν είναι...

Η φετινή, δύσκολη ομολογουμένως χρονιά, μιας και τα εμπόδια δεν ήταν λίγα, εξελίχθηκε στην πιο επιτυχημένη για το Τριφύλλι. Το τελευταίο εμπόδιο, που ονομαζόταν Ολυμπιακός, παρακάμφθηκε πιο εύκολα απ' ότι θα περίμενε και ο πιο αισιόδοξος φίλαθλος του Παναθηναϊκού. Η φετινή δυναμική των ερυθρολεύκων προμήνυε μια δύσκολη σειρά τελικών και σε καμία περίπτωση σπάσιμο της έδρας από το πρώτο κιόλας παιχνίδι, δύο εύκολες νίκες (η μία χωρίς αντίσταση) στο ΟΑΚΑ και μόλις μια ήττα στο ΣΕΦ, όπου μάλλον οι πράσινοι στα τελευταία λεπτά είχαν στο μυαλό τους τη φιέστα τίτλου που θα ακολουθούσε στο ΟΑΚΑ.

Όπως τόνισε και ο κ. Ομπράντοβιτς στη συνέντευξη τύπου του τέταρτου τελικού, αυτό το Triple Crown ήταν και το πιο δύσκολο, μιας και η ομάδα του έφτασε πολλές φορές στην καταστροφή ή σε πολύ δυσχερή θέση, αλλά πάντα τα κατάφερνε. Όπως όταν κατάφερε στην παράταση να νικήσει το Μαρούσι και να προκριθεί στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, όπως όταν έχασε από τη Σιένα στο ΟΑΚΑ και χρειάστηκε να νικήσει μέσα στην Ιταλία, όταν ο Ολυμπιακός μπήκε στους τελικούς με πλεονέκτημα έδρας και χρειάστηκε να σπάσει την έδρα του για να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Όντως ήταν το πιο δύσκολο και γι' αυτό ήταν και το πιο γλυκό!

Στον τέταρτο τελικό, όπως φάνηκε κυρίως από τις πολλές άστοχες βολές, οι παίκτες του Παναθηναϊκού είχαν άγχος και νευρικότητα, όμως η πίστη τους για τον τίτλο δεν τους άφησε να χαλαρώσουν λεπτό και να δώσουν την εντύπωση ότι μπορεί να τον χάσουν. Το ΟΑΚΑ φλεγόταν κατά τη διάρκεια του αγώνα, ενώ στο τέλος αποθέωνε Ομπράντοβιτς και παίκτες, ενώ ειρωνευόταν τον αντίπαλο κόουτς. Ο κ. Γιαννάκης διαμαρτυρόταν αδικαιολόγητα σε κάθε φάση, ενώ δεν έκανε τον κόπο να πει έστω ένα "συγχαρητήρια" στον ΠΑΟ για την κατάκτηση του τίτλου. Στη συνέντευξη τύπου, αναλώθηκε στο να πετάξει από πάνω του τις ευθύνες, που ήταν πολλές, και να ρίξει τα πάντα στη διαιτησία. Από την πλευρά του Παναθηναϊκού, απαράδεκτη ήταν η συμπεριφορά κάποιων που του επιτέθηκαν στη φυσούνα. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Γιαννάκης αποτελεί σύμβολο για το ελληνικό μπάσκετ, ανεξάρτητα από το αν μειώνει τον εαυτό του με τη συμπεριφορά του τον τελευταίο χρόνο.

Όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι όλης της σειράς των τελικών, το βασικό συμπέρασμα είναι ότι ο Παναθηναϊκός είναι ακόμα αρκετά επίπεδα καλύτερος από τον Ολυμπιακό σαν ομάδα, διότι δεν έχει μεγάλα νεκρά διαστήματα, δεν πανικοβάλλεται όταν είναι πίσω στο σκορ, παίζει καλύτερη άμυνα, έχει καθαρό μυαλό, καλή ψυχολογία, ηρεμία, πιο ισορροπημένο σύνολο, περισσότερες λύσεις και πολύ περισσότερους τρόπους για να σκοράρει. Με άλλα λόγια, οι πράσινοι διαθέτουν τόσο το ταλέντο, όσο και την εμπειρία, για να κατακτήσουν όλους τους τίτλους που διεκδικούν, όπως και έπραξαν, αλλά και θα συνεχίσουν να πράττουν όσο υπάρχουν οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι, ο Ζοτς, ο Ιτούδης, ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης, ο Μπατίστ, ο Φώτσης και όλοι όσοι ταιριάζουν στη φιλοσοφία, τις φιλοδοξίες και τον τρόπο παιχνιδιού του Πράσινου Αυτοκράτορα!

Αυτή η ομάδα δε θα πάθει ποτέ Υπερ-κούπωση...

Υ.Γ 1: Τις επόμενες μέρες η συνέχεια του αφιερώματος στον Παναθηναϊκό και τη φετινή πορεία του, αλλά και το μέλλον αυτής της μεγάλης ομάδας!

Υ.Γ 2: Συγχαρητήρια στο Μαρούσι για την επικράτησή του μέσα στο Αλεξάνδρειο και την πρόκρισή του στην Ευρωλίγκα της επόμενης περιόδου.

Συνέχεια...

Σιγή ιχθύος...

Με σχετική ηρεμία κύλησαν οι μέρες μετά το νικηφόρο τρίτο τελικό στο λιμάνι. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια οι ερυθρόλευκοι οπαδοί έχουν χορτάσει από διθυραμβικές δηλώσεις και υποσχέσεις και ίσως αυτή η "mute" παρένθεση να είναι η ενδεδειγμένη στάση ενόψει του κρισιμότερου αγώνα της χρονιάς. Άλλωστε η ιστορία έχει δείξει ότι μόνο με απόλυτη συγκέντρωση και χαμηλούς τόνους ο Ολυμπιακός έχει καταφέρει να αλώσει το πράσινο κάστρο. Το 1999 οι Πειραιώτες παρουσιάστηκαν στο γήπεδο με πειθαρχία και με μια φλόγα να σιγοβράζει μέσα τους, γεγονός που πιστώνεται ο μάστορας του είδους Γιάννης Ιωαννίδης. Από την άλλη οι πράσινοι προέρχονταν από μεγάλο σερί νικηφόρων αγώνων στην διάρκεια της σεζόν και οι οπαδοί τους είχαν γεμίσει ασφυκτικά το ΟΑΚΑ προσδοκώντας στην κατάρριψη της στοιχειωμένης 35άρας. Υπολόγιζαν όμως χωρίς τον Χόλυγουντ Ρόμπινσον, ο οποίος άφησε κατά μέρος τις ανούσιες φαντεζί ενέργειες και με ένα μεστό παιχνίδι συνέβαλε τα μέγιστα στην ερυθρόλευκη επικράτηση. Χάι λάιτς της αναμέτρησης το κάρφωμα του Μπλου Έντγουαρντς στο πρόσωπο του Ρέμπρατσα και τα φιλάκια που έστελνε ο κόουτς του Ολυμπιακού στους γηπεδούχους.

Το άλλο μεγάλο διπλό ήρθε το 2002 όταν ο Παναθηναϊκός είχε επιστρέψει στην Ελλάδα ως πρωταθλητής Ευρώπης και κλήθηκε να αντιμετωπίσει τους ερυθρόλευκους στη σειρά των ημιτελικών του πρωταθλήματος. Με στολή καμικάζι, λοιπόν, μπήκαν οι ερυθρόλευκοι στο γήπεδο καθοδηγούμενοι από τον Παπαλουκά, ο οποίος επέβαλε υψηλό τέμπο και μοίραζε μανιωδώς μπάλες στους φονιάδες Φορντ (22 π.) και Ρισασέ (25 π.), με τον Ολυμπιακό να έχει 11 εύστοχα τρίποντα σε εκείνο το παιχνίδι. Πάντως εκείνη η ομάδα υπήρξε σίγουρα η πιο αδικημένη στην ιστορία του συλλόγου, αφού περιορίστηκε μόνο σε ένα κύπελλο και ενώ αφενός είχε τη δυνατότητα με εντός έδρας επικράτηση απέναντι στην Ολύμπια Λουμπλιάνας να φτάσει στο Final 4 και αφετέρου να κατακτήσει το πρωτάθλημα με αντίπαλο την ΑΕΚ, όταν και προηγήθηκε με 2-0 νίκες στη σειρά των τελικών.

Παρελθοντολογίας συνέχεια και μεταφερόμαστε στην περίοδο 2006-2007 όταν και οι ερυθρόλευκοι επισκέπτονται το ΟΑΚΑ χωρίς την κολώνα της ομάδας Άρβιντας Ματσιγιάουσκας και χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες, παρότι το τιμόνι βρίσκεται στα χέρια του Πίνι Γκέρσον. Συγκλονιστική εμφάνιση και νίκη με τον Σοφοκλή να κάνει πάρτυ μέσα στη ρακέτα, τον Μπουρούση να ευστοχεί σε 3 τρίποντα και τον Ομπράντοβιτς να ωρύεται στα time out λέγοντας "μα καλά θα χάσετε από τον Μπουρούση". Κοινός παρανομαστής και των δυο τελευταίων επιτυχιών οι 89 πόντοι στην επίθεση. Είναι άλλωστε κοινή πεποίθηση ότι και σήμερα μόνο αν Ολυμπιακός πάει σε υψηλό σκορ έχει τύχη στον αγώνα.

Συμπέρασμα; Μόνο με χαμηλούς τόνους και απόλυτη προσήλωση στον στόχο μπορεί να επιτευχθεί το πολυπόθητο διπλό. Οι απουσίες είναι δεδομένες, αλλά ίσως να συσπειρώσουν ακόμη περισσότερο την ομάδα και συνιστούν έτσι κι αλλιώς plan b, με αποτέλεσμα να ανακατευτεί η τράπουλα και οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι να μην περιλαμβάνονται στην ατζέντα του Ομπράντοβιτς. Σιγήν ιχθύος λοιπόν, λογοπαίγνιο που προκύπτει πέρα από την ιστορία και από το παρατσούκλι "γαύροι" που έχουν οι ερυθρόλευκοι. Μπορεί, λοιπόν, να είναι ιδιαίτερα νόστιμοι οι τηγανητοί γαύροι, αλλά κάποιοι έχουν ιδιαίτερα μεγάλα κόκαλα που συχνά προκαλούν ασφυξία... Ίδωμεν...

Συνέχεια...

Όταν οι ACDC ακούγονται ως το ΣΕΦ

Μπορεί οι θρυλικοί AC DC να κατέθεταν τα διαπιστευτήριά τους μερικά χιλιόμετρα βορειότερα από τον τόπο διεξαγωγής του τρίτου τελικού, ωστόσο οι εικόνες από το φαληρικό στάδιο στην αρχή του αγώνα θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν επενδυθεί μουσικά με το υπέροχο κομμάτι του αυστραλέζικου συγκροτήματος "Thunderstruck". Λες και τα δυο γήπεδα επικοινωνούσαν. Σε αντίθεση με το ΟΑΚΑ, οι εξέδρες στο ΣΕΦ ήταν αραιοκατοικημένες, με τον κόσμο εμφανώς φορτισμένο από την εξέλιξη της σειράς και καθόλου αισιόδοξο για την έκβαση του παιχνιδιού. Σε ένα σκηνικό γκρίνιας, έντασης και απογοήτευσης οι φίλαθλοι παγώνουν με την εικόνα του Θοδωρή Παπαλουκά να προσγειώνεται άτσαλα στο πόδι του Μπουρούση, να διπλώνεται και να σφαδάζει από πόνους. Προς στιγμή νόμισα ότι ο Πέκοβιτς του έδωσε αγκωνιά, παραμορφώνοντας την ¨αεροπορική" του μύτη, αλλά μόλις σηκώθηκε κουτσός δεν υπήρχε αμφιβολία. Διάστρεμμα ο αρχηγός (βίντεο). Κεραυνός εν αιθρία στο ΣΕΦ. Κοινός παρανομαστής της βραδιάς οι στίχοι του τραγουδιού των AC DC:

"My mind raced
And I thought what could I do
And I knew
There was no help, no help from you
Sound of the drums
Beating in my heart
The thunder of guns
Tore me apart
You've been
Thunderstruck..."

Τι άλλο μπορεί να πάει στραβά σκεφτόντουσαν οι περισσότεροι ερυθρόλευκοι; Έλα, όμως, που το δυσάρεστο αυτό γεγονός αποδείχθηκε ευλογία για ένα παρεξηγημένο Σερβάκι που πήρε την μπαγκέτα και κατεύθυνε μαεστρικά τον Ολυμπιακό. Ο Τεόντοσιτς ένιωσε χρήσιμος, γεμίζοντας με αυτοπεποίθηση και ξεδίπλωσε λίγο από το ταλέντο του με κάποιες απαραίτητες πινελιές αλητείας. Ο τραυματισμός του Παπαλουκά αποτελούσε εν δυνάμει άλλη μια δικαιολογία σε περίπτωση ερυθρόλευκης αποτυχίας, εντούτοις η ομάδα συσπειρώθηκε και νίκησε ατυχία, εκνευρισμό, άγχος και κάποια κολλημένα μυαλά σε όλα τα επίπεδα. Σημαιοφόρος της επιτυχίας ήταν ο Τσίλντρες, αφού έβγαλε απίστευτη ενέργεια, πήρε τα σουτ που έπρεπε και τιμώρησε τον Ομπράντοβιτς, που επέλεξε να ρισκάρει το σουτ του. Σίγουρα, ο Ζοτς δεν ήταν σε καλό βράδυ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απόσυρση του on fire Σάρας και η αντικατάστασή του με τον θολωμένο Νίκολας, που μόνο και μόνο για το λάθος από την επαναφορά άκουσε τον επτάψαλμο. Στο τέλος της ημέρας μένει η ερυθρόλευκη νίκη και η ελπίδα για το break της πράσινης έδρας.

Υ.Γ. Αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια στον κόσμο που έδειξε... υπομονή και δεν αποδοκίμασε τον ερυθρόλευκο κόουτς. Όμως πέρα από το γεγονός ότι ο Γιαννάκης αξίζει αντιμετώπιση ανάλογη της ιστορίας του, είναι αλήθεια ότι το πρωτάθλημα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Καιρός πέρα από τους φιλάθλους να το πιστέψει και η ομάδα. Το χθεσινό δείγμα ήταν τουλάχιστον ενθαρρυντικό. Απαιτείται συνέχεια, έστω και αν ο Τεό οργανώνει από τον πάγκο.

Συνέχεια...

Ο γρήγορος, ο αργός, ο γραφικός, ο διαιτητής και ο Σέρβος...

Ο 2ος τελικός έχει τελειώσει...

Τα συναισθήματα εκ διαμέτρου αντίθετα...

Απ' τη μία, ενθουσιασμός και πανηγυρισμοί, απ' την άλλη, κατήφεια και απογοήτευση...

Αυτό είναι το σκηνικό που διαμορφώνεται μετά τους 2 πρώτους αγώνες στη (μάλλον) σύντομη σειρά των φετινών τελικών της Α1. Συνήθως, δε μ' αρέσει να προτρέχω, αλλά η εικόνα των δύο ομάδων, δε μου αφήνει πολλά περιθώρια να πιστέψω ότι ο Ολυμπιακός έχει τα ψυχικά, κυρίως, αποθέματα, να ανατρέψει τη σειρά, και από το 0-2 να κάνει το 3-2. Ο Παναθηναϊκός, με τη μέχρι τώρα απόδοσή του, δείχνει ότι μπορεί να τελειώσει τη σειρά ακόμη και με sweep. Βέβαια, ποτέ μη λες ποτέ. Όσο μεγάλη και αν ήταν η διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων στο 2ο παιχνίδι, δεν προσέφερε στο Τριφύλλι κάτι παραπάνω από μια νίκη, και αν δεν κάνεις 3 νίκες, πρωτάθλημα δεν έχει... Αυτό, βέβαια, δείχνουν να το γνωρίζουν καλά ο Ζοτς και οι παίκτες του, που έχουν δείξει τεράστια συγκέντρωση στις πολλές και δύσκολες διοργανώσεις που συμμετείχαν φέτος, με αποτέλεσμα να είναι πολύ κοντά στην απόλυτη επιτυχία. Την Πέμπτη ή τη Δευτέρα, θα γνωρίζουμε σίγουρα περισσότερα...

Αυτές τις μέρες, όπως είναι φυσιολογικό, οι τελικοί και το παρασκήνιο έχουν προσφέρει πολλά θέματα προς συζήτηση:

Θέμα 1ο - Παναθηναϊκός: Η ομάδα του μεγάλου Ομπράντοβιτς τρέχει με χίλια στους τελικούς και παρά την κούραση από τους συνεχείς αγώνες, δείχνει χαρακτήρα νικητή, φέρνει τα παιχνίδια στα μέτρα της, τρέχει όποτε χρειάζεται, πατάει φρένο όποτε είναι αναγκαίο, δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης σε κανένα, αλλάζει συνεχώς συστήματα και τακτικές, έχει πολύ καλή χημεία, δείχνει μεγάλη ψυχραιμία στα δύσκολα και όπως έγραψε ο "κόκκινος" φίλος μου Banou, "πιθανών ο καλύτερος Παναθηναϊκός όλων των εποχών"! Θα συμφωνήσω, λέγοντας πως εχθρός του καλού είναι το καλύτερο...

Θέμα 2ο - Ολυμπιακός: Τα απομεινάρια μιας πραγματικά πολύ καλής ομάδας, τα οποία εμφανίστηκαν στους δύο πρώτους αγώνες των τελικών. Μια ομάδα που έχασε μόνο έναν αγώνα στο πρωτάθλημα, που έκανε μεγάλα "διπλά" σε ισπανικό έδαφος, που έχασε στο καλάθι την είσοδο στον τελικό της Ευρωλίγκα, πήγε διακοπές νωρίς, μην πιστεύοντας, ότι ακόμα και με πλεονέκτημα έδρας, μπορούσε να πάρει τον τίτλο από τον "αιώνιο" αντίπαλο και "αιώνιο" πρωταθλητή. Εντός έδρας, αντί να τρέξει σε αιφνιδιασμούς, κυνηγούσε τους αιφνιδιασμούς του ΠΑΟ, έχανε βολές και ελεύθερα σουτ διαρκώς, δεν είχε καθαρό μυαλό και διάρκεια στο παιχνίδι της, έμενε με τη μπάλα στα χέρια και με την απορία ακούγοντας την κόρνα των 24. Εκτός έδρας, άντεξε 4 λεπτά (!), σκόραρε ένα τρίποντο της απελπισίας και μερικές βολές στα επόμενα 10 λεπτά (!), έχασε τα ριμπάουντ, όλες τις μονομαχίες και όλα τα ελεύθερα σουτ, συνέχισε τα νεκρά διαστήματα, ενώ επέτρεψε στους πράσινους να αυξήσουν τη διαφορά από 13 σε 20 πόντους, και να "τελειώσουν" ουσιαστικά τον αγώνα, μέσα σε 56 δευτερόλεπτα...

Θέμα 3ο - Κάφροι: Τότε ακριβώς έρχεται το 3ο θέμα, όπου μερικοί γραφικοί τύποι (έτσι έχουν καταντήσει μιας και είναι πλέον εκνευριστικά προβλέψιμοι) πήγαν να χαλάσουν το πάρτι. Η ομάδα είχε ρυθμό, είχε καλή διάθεση να τους προσφέρει θέαμα και μια υπερήφανη νίκη, με μεγάλη διαφορά, απέναντι στον "αιώνιο" αντίπαλο, αλλά αυτοί το χαβά τους. Αλλά δεν τους νοιάζει... γιατί δεν έγινε και τίποτα, που θα μείνουν έξω από το γήπεδο στα πρώτα ματς της νέας σεζόν... "Σιγά μωρέ με καμιά Ολύμπια Λάρισας θα παίζουμε, δεν έγινε και τίποτα"... Αν, όμως, έχαναν τον 4ο τελικό, ο Παναθηναϊκός σήκωνε την κούπα χωρίς κόσμο ή έχανε λόγω της παγωμένης ατμόσφαιρας, πως θα τους φαινόταν; Αυτούς τους λίγους σας πληροφορώ δε θα τους ένοιαζε καθόλου! Επειδή, όμως, τους υπόλοιπους "18.000 παρά κάτι" τους νοιάζει, τότε παραδώστε στους κ. Γιαννακόπουλους αυτούς τους κάφρους (που πιθανών δεν παίρνουν μυρωδιά από μπάσκετ), να γνωρίζουν και αυτοί ποιοι προσπαθούν να καταστρέψουν το καταπληκτικό τους δημιούργημα...

Θέμα 4ο - Διαιτησία: Στο δεύτερο τελικό, όπως είναι φυσικό, η διαιτησία δε διαδραμάτισε κανένα ρόλο, με μοναδικό πρωταγωνιστή (σε μονόλογο) τον Παναθηναϊκό. Στον πρώτο και κρίσιμο τελικό, η απόφαση των διαιτητών στην τελευταία φάση στιγμάτισε τον αγώνα και καθόρισε το νικητή. Παρόλο που στον υπόλοιπο αγώνα οι διαιτητές σφύριζαν 51-49, ο Ολυμπιακός διαμαρτυρήθηκε χθες στην ΚΕΔ, κυρίως για την τελευταία φάση, για να πάρει την απάντηση από τον κ. Συμεωνίδη, ότι ο Παπαλουκάς πρώτα έκανε μεταφορά μπάλας και στη συνέχεια βήματα, πριν ο Γιασικεβίτσιους κάνει το φάουλ. Η απάντηση δόθηκε, και αν οι ερυθρόλευκοι συνεχίσουν να διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι οι διαιτητές δεν πήγαν στα αποδυτήρια στο 2ο τελικό, μετά τη ρίψη του καπνογόνου, όπως καλώς ή κακώς έπραξαν στον 1ο, δε θα δουν ποτέ την ουσία των πραγμάτων...

Θέμα 5ο - Μεταγραφές: Και ας κλείσουμε τη θεματολογία με μεταγραφές. Για τους Καλάθη και Τέπιτς έχουμε γράψει ήδη και περιμένουμε απλά να ολοκληρωθούν (ή να ναυαγήσουν) οι διαπραγματεύσεις για τις δύο νέες προσθήκες στο ρόστερ των πρωταθλητών Ευρώπης. Το νέο όνομα που προέκυψε, για τον οποίο βέβαια υπήρχαν φήμες εδώ και καιρό, δεν είναι άλλο από αυτό του φετινού leader της Παρτιζάν Νόβισα Βελίτσκοβιτς (23 ετών, 2.05μ, Power Forward). Αν ο Παναθηναϊκός προχωρήσει και στην απόκτηση του Βελίτσκοβιτς, τότε μάλλον κάποιοι πρέπει να ανησυχούν για τη θέση τους στο ρόστερ της επόμενης σεζόν, εκτός αν ο Ζοτς χωρέσει 12 σπουδαίους παίκτες σε μια ομάδα. Σε λίγο καιρό θα ξέρουμε τι έχει στο μυαλό του ο coach των επιτυχιών...

Συνέχεια...

Όχι Γιάννης... Γιαννάκης

Προτίμησα το συγκεκριμένο κείμενο να το γράψω απόψε, έτσι ώστε να μην παρασυρθώ από την έντονη απογοήτευση και τις υπερβολές της περιρέουσας ατμόσφαιρας, που μετά μανίας ζητούσε το κεφάλι του Γιαννάκη και των παικτών. Οι ευθύνες τους είναι τεράστιες και το Greek Hoopz είχε κρούσει το κουδουνάκι του κινδύνου έγκαιρα και όχι κατόπιν τετελεσμένων γεγονότων. Αφού υπογραμμίσω ότι παραβρέθηκα στο ΟΑΚΑ, ας προχωρήσω στο παρασύνθημα. Διαπίστωση πρώτη και σημαντικότερη: Ο Ολυμπιακός έχασε από πρωταθλητή Ευρώπης και πιθανώς από τον καλύτερο Παναθηναϊκό όλων των εποχών. Όταν, λοιπόν, η ομάδα κατεβαίνει χωρίς την κατάλληλη ψυχολογική προετοιμασία (που είσαι Ιωαννίδη) και με παίκτες κλειδιά να βρίσκονται σε κακή μέρα, τότε είναι λογικό και επόμενο να στραπατσαριστεί, τη στιγμή που κοντράρεται με έναν τόσο ισχυρό αντίπαλο. Η αποστολή παρουσιάστηκε εντελώς υποτονική και απόπνεε κορεσμό, με τα στελέχη που την απαρτίζουν να μπαίνουν στο γήπεδο με μάτια δίχως φλόγα. Είναι γεγονός ότι οι μόνοι που πίστευαν την ισοφάριση της σειράς ήταν οι ερυθρόλευκοι οπαδοί. Όμως, εκεί που περίμεναν καμικάζι είδαν φόβο. Τον "φόβο της ήττας"... Από την άλλη, ο Παναθηναϊκός ξεχείλιζε από δίψα και πάθος για νίκη. Λες και οι πράσινοι έχουν να πάρουν τόσα χρόνια πρωτάθλημα... Προφανώς κάτι έχει πάει στραβά. Το να χάνεις δεν είναι κάτι το μεμπτό. Το να χάνεις, όμως, αμαχητί είναι. Ας έπαιζε η ομάδα ψυχωμένα, όπως αρμόζει στον Ολυμπιακό, και ας έχανε.

Διαπίστωση δεύτερη: Η ομάδα είναι υπερτιμημένη. Μπορεί το μπάτζετ να είναι από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, ωστόσο τα νούμερα που αναγράφονται στα συμβόλαια των παικτών δεν αντανακλούν την αντικειμενική τους αξία. Τα λεφτά μπορεί να ξοδεύτηκαν για να δελεαστούν κάποιοι παίκτες, να ανοίξει η αγορά του ΝΒΑ, για χίλιους δυο λόγους. Η ουσία, όμως, παραμένει η ίδια: στο χρηματιστήριο αξιών κάποιοι ερυθρόλευκοι παίκτες υπολείπονται αρκετών συναδέλφων τους. Εδώ καταρρίπτεται και ο μύθος: "You get what you pay for". Παράλληλα, η ανισοκατανομή του μπάτζετ ενισχύει το επιχείρημα περί υπερτιμημένης ομάδας. Δεν είναι δυνατόν οι υπογραφές 2-3 παικτών να ζυγίζουν και να αξιολογούνται όσο το σύνολο των υπολοίπων 10.

Κάτι τελευταίο για το Γιαννάκη. Πρώτα απ'όλα η λαχτάρα που μεταφράστηκε στο σύνθημα "βγάλε την ομάδα πρώτη, Παναγιώτη" ικανοποιήθηκε. Ο κόουτς την έβγαλε πρώτη την ομάδα, πρωταθλήτρια όμως δεν μπορεί να την βγάλει. Επίσης, το τελευταίο όρθιο ερυθρόλευκο μπασκετικό επιχείρημα, αυτό της 35άρας, κλονίστηκε χθες βράδυ, αλλά δεν καταρρίφθηκε. Τροφή για σκέψη: ποιός άνθρωπος βρισκόταν και στα δυο παιχνίδια στην πλευρά των ηττημένων;;; Πέρα από τις σημειολογικές παρατηρήσεις υπάρχει και το τι μέλλει γενέσθαι. Πολλοί φίλοι υποστηρίζουν ότι η ομάδα χρειάζεται επειγόντως ένα ηλεκτροσόκ, ενόψει συνέχειας της σειράς, το οποίο μάλιστα αφορά στην απομάκρυνση του Γιαννάκη. Καταρχήν, παραίτηση δεν πρόκειται να υπάρξει, γιατί ο ερυθρόλευκος προπονητής έχει αναγάγει σε φιλοσοφία ζωής την προσπάθεια μέχρι τελικής πτώσεως. Είμαι σίγουρος ότι ακόμη πιστεύει ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Από την άλλη, ούτε απόλυση (ή εξαναγκασμός σε παραίτηση) προβλέπεται. Αυτές είναι τακτικές Κόκκαλη. Θα έδιωχνε τον Γιαννάκη και θα έβαζε πχ τον Τόμιτς στη θέση του. Οι Αγγελόπουλοι, όμως, δεν αποφασίζουν εν θερμώ ούτε ενστερνίζονται τη συγκεκριμένη ερυθρόλευκη συνήθεια. Η ομάδα πάει ως έχει μέχρι την λήξη της σεζόν και από το καλοκαίρι αναμένονται αποφάσεις. Ίδωμεν.

Υ.Γ.Όποιος έχει σκοπό να έρθει στο φαληρικό στάδιο με σκοπό να βρίσει τον Γιαννάκη, καλύτερα να καθήσει στο σπίτι του. Στο ΣΕΦ φωνάζουμε ΜΟΝΟ Ολυμπιακός.

Συνέχεια...

Τελικός #2 ενόψει

Με λίγο διαιτητολαγνεία, με λίγο γκρίνια, με λίγο μεταγραφολογία, πέρασαν οι μέρες και να που φτάσαμε στον δεύτερο τελικό. Τον πιο κρίσιμο, έτσι όπως εξελίχθηκε η σειρά, μετά από το διπλό των πρασίνων στο ΣΕΦ. Αν ο γηπεδούχος Παναθηναϊκός καταφέρει να ζευγαρώσει τις νίκες του, θα βρεθεί μια ανάσα από το triple crown, ενώ ενδεχόμενη απόδραση του Ολυμπιακού με νίκη θα προσδώσει νέο ενδιαφέρον στους τελικούς, αφού θα γυρίσει τον τροχό προς το Φάληρο. Η ατμόσφαιρα θα είναι ασφαλώς καυτή και εντάσσεται στα πλαίσια της ανταπόδοσης της φιλοξενίας που επεφύλαξαν οι Πειραιώτες στην πράσινη αποστολή, όπως είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις. Αν καταφέρουν να επηρεάσουν τους ερυθρόλευκους, αυτό θα φανεί στην πορεία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι Πειραιώτες θα πρέπει να παρουσιαστούν ψυχωμένοι, να αποβάλουν το κόμπλεξ κατωτερότητας που διακρίνει την ομάδα και να πετάξουν εξαρχής στον κάλαθο των αχρήστων το άλλοθι της διαιτησίας, που πάντα αποτελεί ασφαλές μαξιλαράκι για οποιαδήποτε αποτυχία. Μόνο έτσι έχει τύχη ο Ολυμπιακός. Στο αντίπαλο στρατόπεδο, ο Παναθηναϊκός έχει βρει τα κουμπιά του αιωνίου, ωστόσο καλείται να ανεβάσει στροφές, μιάς και το μπάσκετ, που αποδίδει μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος είναι προβληματικό. Κακά τα ψέματα όμως. Σε τέτοια παιχνίδια μετράει μόνο το αποτέλεσμα. Ποιός όμως μπορεί να εγγυηθεί τη νίκη με μια μέτρια εμφάνιση; Εδώ κόντεψε ο Άρης με τις τόσες απουσίες να κάνει ζημιά (όταν οι πράσινοι έπαιζαν με αυτόματο πιλότο) δεν θα μπορέσει ο πιο ισχυρός αιώνιος; Γι' αυτό o Ομπράντοβιτς έχει επισημάνει πολλάκις την κρισιμότητα του σημερινού παιχνιδιού, προλογίζοντάς τον ως τον απόλυτο τελικό. Το πώς θα αντιδράσουν οι ομάδες στο αγωνιστικό και εξωαγωνιστικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί θα το μάθουμε απόψε. Το Greek Hoopz θα δώσει το παρόν και θα ενημερώσει σχετικά.

Συνέχεια...

Καλάθης, Τέπιτς και 2-0...

Από τη μία ο αγώνας στο ΟΑΚΑ και από την άλλη τα μεταγραφικά. Ενώ η ομάδα πρέπει και οφείλει να μείνει συγκεντρωμένη για τον αποψινό κρίσιμο δεύτερο τελικό του πρωταθλήματος, διάφορα δημοσιεύματα και δηλώσεις έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Το πρώτο μιλάει για συμφωνία με το "κολεγιόπαιδο" Νικ Καλάθη (20 ετών, 1.98μ, γκαρντ), που βγάζει μάτια με την ομάδα των Florida Gators έχοντας φέτος εκπληκτικούς αριθμούς με 17.2 πόντους, 6.4 ασίστ, 5.3 ριμπάουντ και 1.9 κλεψίματα. Μάλιστα, τη μεταγραφή έχουν επιβεβαιώσει τόσο ο ίδιος ο παίκτης, όσο και ο αδερφός του που αγωνίζεται στο Μαρούσι, αλλά και πολλά site, με τη Wikipedia να αναφέρει σαν σύλλογο στον οποίο αγωνίζεται τον Παναθηναϊκό! Από τις λίγες εικόνες που έχω για το Νικ, πρόκειται για τον ηγέτη των Gators, που κατεβάζει μπάλα, σκοράρει, μοιράζει ασίστ, παίζει δυνατή άμυνα και είναι εξπέρ στα pick n' roll. Με άλλα λόγια, ο ιδανικός παίκτης για τον Ομπράντοβιτς και μελλοντικός (;) αντικαταστάτης του Σάρας.

Το "μελλοντικός" συνοδεύτηκε παραπάνω από ερωτηματικό, διότι αν αληθεύει και το δεύτερο δημοσίευμα από Σερβία μεριά (για τον Μιλένκο Τέπιτς), το οποίο βέβαια κυκλοφορεί ως φήμη εδώ και μήνες, τότε μπορεί οι δύο παίκτες να αντικαταστήσουν και άμεσα το Λιθουανό σούπερσταρ, ο οποίος έχει πολύ υψηλό συμβόλαιο. Εκτός εάν δεχθεί μια σοβαρή μείωση αποδοχών, και οι δύο νεαροί παίκτες αντικαταστήσουν το "λίγο" Κέτσμαν και τον "κορεσμένο" Χατζηβρέττα. Όπως και να 'χει, ο ταλαντούχος Τέπιτς (22 ετών, 2.01μ, γκαρντ/φόργουορντ), όπως είχαμε αναφέρει και σε παλαιότερο άρθρο του Greek Hoopz, αποτελεί ένα εξαιρετικό "λαβράκι", που στα χέρια του Ομπράντοβιτς μπορεί να γίνει ο νέος Διαμαντίδης. Με 9.5 πόντους, 3.4 ριμπάουντ, 2.8 ασίστ και 1 κλέψιμο μέσο όρο φέτος με την Παρτιζάν, ο Τέπιτς αποτελεί ένα πολυεργαλείο σε άμυνα και επίθεση, στις θέσεις 1,2 & 3, όπως και ο "μελλοντικός του μέντορας" Δημήτρης Διαμαντίδης.

Επειδή, όπως βλέπεται και εμείς παρασυρόμαστε από τα μεταγραφικά σενάρια, ας ασχοληθούμε και με τον αποψινό αγώνα! Οι Πράσινοι έχουν σήμερα τη μεγάλη ευκαιρία να "καθαρίσουν" τον τίτλο, μιας και με νίκη τους θα ρίξουν στο καναβάτσο τους Ερυθρόλευκους, αφού θα είναι στη συνέχεια πολύ δύσκολο για τον Ολυμπιακό να ανατρέψει το 2-0 και να κάνει τρεις συνεχόμενες νίκες. Μια ενδεχόμενη, όμως, αποτυχία θα φέρει τη σειρά στα ίσα και το πλεονέκτημα έδρας στην ομάδα που το είχε μέχρι την Πέμπτη το βράδυ. Ο αποψινός αγώνας θα είναι σίγουρα πιο δύσκολος, μιας και οι Πράσινοι θα έχουν πλέον την πίεση του φαβορί και του κόσμου, ενώ οι Ερυθρόλευκοι θα είναι πιο χαλαροί, κυνηγώντας το "θαύμα"!

Ο Ομπράντοβιτς πολύ πιθανόν απόψε να ετοιμάσει νέα τρικ και να βάλει στο επιθετικό παιχνίδι νέες λύσεις, όπως ο Τσαρτσαρής, ο Διαμαντίδης και ο Γιασικεβίτσιους. Να χτυπήσει δηλαδή με περισσότερα τρίποντα, περισσότερη κίνηση και πιο πολλά pick n' roll, σε σχέση πάντα με τον πρώτο αγώνα στο ΣΕΦ. Ο Ολυμπιακός από την άλλη, αν θέλει να έχει τύχη σ' αυτόν τον αγώνα, πρέπει να δοκιμάσει εναλλαγές στα σχήματα και στις άμυνες, να ανοίξει το rotation, να μην "ξεπατώσει" πάλι τον Παπαλουκά και να αιφνιδιάσει επιτέλους μια φορά ο Δράκος το Ζοτς...

Σίγουρα απόψε υπάρχουν πολλά ερωτήματα να απαντηθούν σχετικά με τα αγωνιστικά, όμως δύο άλλα θέματα καλύτερα να μη μας απασχολήσουν αυτή τη φορά... Η συμπεριφορά του κόσμου και η διαιτησία προτιμότερο είναι να περάσουν απαρατήρητες απόψε και όλα τα άρθρα να μιλάνε καθαρά για μπάσκετ...

Υ.Γ: Όταν λέω "απαρατήρητες", εννοώ να είναι τόσο άψογες, που να μην χρειαστεί να τις σχολιάσουμε αρνητικά, και φυσικά δεν υπονοώ να μην ασχοληθούμε αν υπάρχει κάτι το μεμπτό...

Συνέχεια...

Στο σπίτι του κρεμασμένου μιλάνε για...Σχινά;

Η φάση που σημάδεψε το τέλος του πρώτου τελικού της Α1 προκάλεσε αρκετές συζητήσεις σε αυτό εδώ το blog. Η φάση είναι ξεκάθαρη όσον αφορά το κομμάτι του φάουλ του Γιασικεβίτσιους ενώ υπάρχουν και αρκετές ενστάσεις για βήματα στην προσπάθεια διείσδυσης του Παπαλουκά. Κατά την άποψή μου δεν υπάρχουν βήματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε μπορεί να κάνω και λάθος. Με το πέρας της προσπάθειάς του ο Παπαλουκάς γυρίζει και διαμαρτύρεται στο διαιτητή που βρίσκεται κάτω από το καλάθι, ο οποίος είναι και ο αρμόδιος να υποδείξει τυχόν παράβαση στη συγκεκριμένη φάση. Ο διαιτητής δε δίνει σημασία στις διαμαρτυρίες του Θοδωρή και αποχωρεί αμέσως για τα αποδυτήρια, φοβούμενος προφανώς την ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα που επικρατεί στο γήπεδο. Ο διαιτητής που έλεγχε τη συγκεκριμένη φάση είναι ο Χρυσόστομος Σχινάς.

Ο Σχινάς ανήκει στο σύνδεσμο διαιτητών Αττικής και είναι διεθνής διαιτητής, όχι όμως σε διοργανώσεις της ULEB. Το όνομά του συνδέεται με την περίφημη υπόθεση της τιμωρίας από την Επιτροπή Φιλάθλου Ιδιότητας των διαιτητών Ζαβλανού, Τζάμου, Μάνου και του ιδίου, εξαιτίας καταγγελιών που έκαναν εις βάρος τους οπαδοί του Πανελληνίου, τη σεζόν 2005-2006. Οι καταγγελίες σχετίζονταν με υβριστική συμπεριφορά των εν λόγω διαιτητών απέναντι στους οπαδούς του συλλόγου των Ολυμπιονικών και είχαν ως αποτέλεσμα να επιβληθεί στο Σχινά και στο Ζαβλανό στέρηση φιλάθλου ιδιότητας για ένα χρόνο και δέκα μήνες. Βέβαια, η ποινή αυτή ξεσήκωσε πολλές αντιδράσεις από το χώρο της διαιτησίας και δικαίως αφού η ΕΦΙ δεν είναι θεσμικό όργανο που έχει το δικαίωμα να ελέγχει πειθαρχικά τους διαιτητές. Η υπόθεση τελικά έκλεισε υπέρ των δύο Ελλήνων διαιτητών και έμεινε στην ιστορία ως μια προσπάθεια του προέδρου της ΕΟΕ και του Πανελληνίου, Μίνωα Κυριακού, να προκαλέσει ντόρο μέσω της εντολοδόχου του ΕΦΙ. Παρόλα αυτά, ο Σχινάς απασχόλησε και πάλι την επικαιρότητα, όταν την ίδια σεζόν συγκέντρωσε τα πυρά των παραγόντων της Ολύμπια Λάρισας. Ο λόγος είναι πως ο διεθνής διαιτητής εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση, παρά τη σχετική απαγόρευση της ΚΕΔ, και υπερασπίστηκε τη διαιτησία του σε αγώνα στον οποίο οι παράγοντες της θεσσαλικής ομάδας είχαν φρικτά παράπονα από τα σφυρίγματά του.

Αναμφισβήτητα λοιπόν, ο συγκεκριμένος διαιτητής μάλλον...μιλάει πολύ. Το μεγάλο του "κουσούρι" όμως είναι άλλο. Ο Σχινάς, ποτέ δεν έκρυψε πως είναι φανατικός οπαδός του Παναθηναϊκού! Όσοι παρακολουθούν από κοντά τα της διαιτησίας, γνωρίζουν καλά τις οπαδικές προτιμήσεις του. Θα τον θυμούνται να παρακολουθεί από την κερκίδα, συχνά-πυκνά, τα παιχνίδια της αγαπημένης του ομάδας, την περίοδο που αυτή αγωνιζόταν στο κλειστό των Πατησίων. Θα θυμούνται επίσης την τιμωρία που του είχε επιβάλλει η ΚΕΔ, όταν ταξίδεψε στην Ευρώπη με σκοπό να παρακολουθήσει εκτός έδρας αγώνα του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού!

Η "αρρώστια" του Σχινά με τον Παναθηναϊκό είναι γνωστή και στα αφεντικά της "πράσινης" ΚΑΕ. Μάλιστα ο Θανάσης Γιαννακόπουλος έχει ζητήσει και την ...εξαίρεση του από τα ματς της ομάδας του! Στη συνεδρίαση της ΚΕΔ στις 23/02/2006 ο αντιπρόεδρος της ΚΑΕ ΠΑΟ επιτίθεται τόσο στα μέλη της επιτροπής όσο και στους παράγοντες του Άρη, οι οποίοι διαμαρτύρονται για τη διαιτησία στον αλησμόνητο τελικό κυπέλλου της χρονιάς εκείνης, λέγοντας: "Σας έχω ζητήσει ξεκάθαρα την εξαίρεση του Σχινά που είναι δηλωμένος οπαδός του Παναθηναϊκού, ναι ή όχι; Και μου λέτε τώρα ότι ο Βορεάδης που διετέλεσε αθλητής του Άρη υποστήριξε τον Παναθηναϊκό; Γιατί δεν το λέτε αυτό;" Παρά τις προτροπές του Θανάση, η ΚΕΔ δεν εξαίρεσε ποτέ τον Σχινά από αγώνες των "πρασίνων".

Έτσι δύο μόλις εβδομάδες αργότερα ο συγκεκριμένος διαιτητής ορίζεται να διευθύνει αγώνα του Παναθηναϊκού με τον Άρη στο ΟΑΚΑ, για τη 18η αγωνιστική της A1. Το ματς είναι μεγάλο ντέρμπι, με τον Άρη να είναι συνεχώς μπροστά στο σκορ κάνοντας εξαιρετική εμφάνιση. Στο 1' και 25'' πριν τη λήξη ο Άρης προηγείται με 75-76 αλλά το ματς διακόπτεται. Οι οπαδοί του ΠΑΟ περικυκλώνουν τον πάγκο των "κίτρινων", κλέβουν μπλούζες και άλλα υλικά και τραυματίζουν σοβαρά στο κεφάλι το γυμναστή της ομάδας της Θεσσαλονίκης Γιώργο Ζωγράφο. Την ίδια στιγμή ο Θανάσης Γιαννακόπουλος, κατά την προσφιλή του συνήθεια, εισβάλει στον αγωνιστικό χώρο και επιτίθεται στους διαιτητές, στους οποίους συγκαταλέγεται και ο οπαδός της ομάδας του, λέγοντας: "Εσείς φταίτε!" Το ματς τελικά ξαναρχίζει και ο ΠΑΟ παίρνει τελικά τη νίκη με 80-78, με γκολ-φάουλ του Σκεπάνοβιτς 7'' πριν το τέλος...

Δεν αναφέρω όλα τα παραπάνω με σκοπό να κατηγορήσω το διαιτητή για πρόθεση υπέρ του ΠΑΟ στο προχθεσινό ματς. Θέλω μόνο να θέσω ένα ερώτημα προς τους φίλους του Ολυμπιακού: Ποια σοβαρή διοίκηση που έχει ξοδέψει περισσότερα από 30 εκατομμύρια ευρώ σε μια σεζόν, θα δεχόταν να σφυρίξει διαιτητής με το συγκεκριμένο ιστορικό, σε τελικό με αντίπαλο το μεγάλο και αιώνιο ανταγωνιστή της; Περιμένω με ενδιαφέρον τις απαντήσεις σας...

Συνέχεια...

Prison Break

Ο Παναθηναϊκός απέδρασε χθες από το ΣΕΦ, με μια σημαντικότατη νίκη, που, θεωρητικά πάντα, θα τον κρατήσει στην κορυφή και της Ελλάδας! Το Τριφύλλι πήρε μαζί του, φεύγοντας από το ΣΕΦ, και το πλεονέκτημα έδρας, το οποίο σημαίνει ότι μπορεί με 2 νίκες στο ΟΑΚΑ να σηκώσει κούπα στον 4ο αγώνα. Βέβαια, για όλα αυτά είναι πολύ νωρίς ακόμα, γιατί μπορεί να άλλαξε χέρια το πλεονέκτημα έδρας, αλλά άλλαξε πλευρά και το άγχος.

Χθες, παρακολουθήσαμε ένα νευρικό και μέτριας ποιότητας αγώνα, με έναν απρόσμενα κακό Ολυμπιακό, έναν μέτριο Παναθηναϊκό, που είχε εμφανώς εκτός παιχνιδιού τους "πρόσφατους" τραυματίες Σάρας και Διαμαντίδη. Όμως, ο μεγάλος "κρουπιέρης" Ομπράντοβιτς, ανακάτεψε την τράπουλα και ξαναμοίρασε ρόλους, ζητώντας σκορ από τους παίκτες που ήταν σε καλή κατάσταση, όπως έκανε και στον ημιτελικό εναντίον του Ολυμπιακού στο Final 4 του Βερολίνου. Παράλληλα, χτύπησε τον Ολυμπιακό με τα δικά του όπλα, την ταχύτητα, τους αιφνιδιασμούς και τα high-low! Οι παίκτες, που δε συμμετείχαν ενεργά στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας, εξαντλούσαν τις δυνάμεις τους στην άμυνα, που στο 2ο ημίχρονο κατέστρεφε κάθε πλάνο του ανήμπορου να αντιδράσει Π. Γιαννάκη, ο οποίος δε μπόρεσε να διαχειριστεί σωστά τις καταστάσεις που δημιουργήθηκαν στο χθεσινό αγώνα. Σε μια φάση θα του βγάλω όμως το καπέλο... στο alley hoop του Βούισιτς στον Τσίλι, που αιφνιδίασε τους πάντες και προσέφερε ένα έμμεσο τρίποντο στους ερυθρόλευκους...

Ο αγώνας, όπως και όλοι σχεδόν οι αγώνες του Παναθηναικού τον τελευταίο μήνα, κρίθηκε στο καλάθι. Στο καλάθι του Παπαλουκά που ποτέ δεν ήρθε... επαφή υπήρχε αυτό είναι γεγονός, όπως και μια σοβαρή υποψία βημάτων. Από εκεί και πέρα, όμως, ο Ολυμπιακός είναι άξιος της μοίρας του, αφού σε ένα παιχνίδι εντός έδρας έφτασε να κυνηγάει τους Πράσινους και να μην μπορεί να τους φτάσει...

Αν και η διαιτησία ήταν πολύ καλή χθες βράδυ, θα ήθελα να σταθώ σε μερικά σημεία, κυρίως γιατί άκουσα πολλά από πλευράς Ολυμπιακού. Η τελευταία φάση, πρέπει να δωθεί φάουλ, αν δεν προηγήθηκαν βήματα. Όμως, ο Ολυμπιακός δε δικαιούται να φωνάζει, όταν πήρε το πλεονέκτημα έδρας με βήματα, επιθετικό φάουλ και απαράδεκτη συμπεριφορά Γιαννάκη και παικτών στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Όσο για χθες, υπήρξαν φάσεις που δόθηκαν σφυρίγματα στους ερυθρολεύκους, τα οποία τους κράτησαν στο παιχνίδι. Όπως το ανύπαρκτο φάουλ του Διαμαντίδη στον Τσίλντρες, από το οποίο ο Ολυμπιακός πήρε 4 πόντους σε μια επίθεση, ενώ στην προηγούμενη φάση ο δύσμοιρος Γκριρ σταμάτησε με φάουλ το post-up του Διαμαντίδη, αλλά οι refs έκλεισαν τα μάτια. Όπως η διπλή τρίπλα του Νίκολας, όταν ο ΠΑΟ έκτιζε διαφορά, το άουτ στο Μπατίστ από τα χέρια ερυθρολεύκου, που δεν μπόρεσε να πάρει το ριμπάουντ. Μάλιστα, όλα αυτά συνέβησαν στο δεύτερο ημίχρονο και πολλά από αυτά στο τελευταίο 5λεπτο. Απλά τα αναφέρω για να ηρεμήσω κάποιους ερυθρόλευκους φίλους, που εξεράγησαν μετά το χθεσινό αγώνα...

Πλέον ό,τι έγινε έγινε, και το σκορ έγραψε 0-1 στη σειρά των τελικών και 4-1 στο σύνολο φέτος. Το φαβορί πλέον είναι ο Πρωταθλητής Ευρώπης, που πλησιάζει όλο και περισσότερο στο Triple Crown! Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι τα πράγματα θα είναι πιο ήρεμα στο ΟΑΚΑ τη Δευτέρα και ότι θα δούμε καλύτερο παιχνίδι! Εμείς εδώ θα είμαστε να το σχολιάσουμε και πάλι...

Συνέχεια...

Εν πάση περιπτώσει

Το βίντεο της τελευταίας επίμαχης φάσης του πρώτου τελικού των ελληνικών Play Offs

Συνέχεια...

Το τεστ δεξιοτήτων του κόουτς

Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο κείμενο βγαίνει από το συρτάρι νωρίτερα απ' ότι θα ήθελα, καθώς επιθυμούσα να το συντάξω αμέσως μετά την ολοκλήρωση της σεζόν και ανεξαρτήτως κατάληξης του τροπαίου του πρωταθλητή. Οι επόμενες γραμμές αφορούν στις ενστάσεις μου σχετικά με την τεχνική επάρκεια του ερυθρόλευκου κόουτς. Αφορμή των όσων ακολουθήσουν αποτελούν πρωτίστως οι δηλώσεις του Παναγιώτη Γιαννάκη στη συνέντευξη τύπου μετά την λήξη του πρώτου τελικού και δευτερευόντως o τρόπος διαχείρισης του παιχνιδιού. Όχι κόουτς δεν "είναι άλλη μια προπόνηση στην οποία οι παίκτες μαθαίνουν να αγωνίζονται σιγά - σιγά σε υψηλό επίπεδο". Πρόκειται για τελικό του ελληνικου πρωταθλήματος και διακυβεύεται ένα ολόκληρο τρόπαιο. Η ανάγνωση που κάνει ο ερυθρόλευκος τεχνικός δίνει άλλοθι στην ομάδα και παράλληλα εντυπώνεται αργά και σταθερά το dna της loser στην ομάδα, γεγονός που δεν συνάδει με την ιστορία της. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι μόλις οι ερυθρόλευκοι αντιμετωπίζουν τους πράσινους κατουριούνται πάνω τους.

Τα ίδια έλαβαν χώρα και στο πρώτο παιχνίδι της σειράς, όταν η ομάδα κόλλησε και υπό το βάρος του άγχους υπήρξε ιδιαίτερα άστοχη, καταφέρνοντας να χάσει από έναν κακό Παναθηναϊκό. Εδώ υπεισέρχεται ο παράγοντας βοήθεια από τον πάγκο. Ο κόουτς διακρίνοντας πρόβλημα στην περιφέρεια, επέλεξε να στείλει την μπάλα μέσα στην ρακέτα. Στις πρώτες φάσεις η τακτική απέδωσε, ωστόσο γρήγορα το τριφύλλι διάβασε την σκέψη του αντιπάλου, με αποτέλεσμα να κλείσει τους διαδρόμους προς το ζωγραφιστό και οι ερυθρόλευκοι είτε να μένουν με την μπάλα στα χέρια είτε να τρακάρουν στο πράσινο τοίχος. Ο Γιαννάκης βλέποντας τα νέα δεδομένα, επέλεξε να συνεχίσει να εμπιστεύεται τους 6.5 παίκτες που χρησιμοποιεί καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς, παρότι οι Γκριρ και Χαλπερίν βρίσκονταν σε τραγική μέρα, ενώ ο Παπαλουκάς ώρες-ώρες θόλωνε (στο 29-20 έκανε δυο λάθος πάσες, με αποτέλεσμα οι πράσινοι να καλύψουν γρήγορα την διαφορά). Η παραξενιά με τον Τεόντοσιτς συνεχίζεται, αφού τον ξεκίνησε στην πεντάδα και μετά το πρώτο σουτ τον εξαφάνισε. Παράλληλα, αν και ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν στην έδρα του δεν έπαιξε ποτέ σε γρήγορο τέμπο, παίρνοντας λίγη ενέργεια από την έδρα του και επέλεξε να εκδηλώνει συνεχώς σετ επιθέσεις, φιλοσοφία στην οποία έχει ζυμωθεί ο αντίπαλος.

Τέλος, ο Ολυμπιακός μετρά ρεκόρ νικών 3-9 απέναντι στους αιώνιους αντιπάλους με τον Γιαννάκη στο τιμόνι της ομάδας, ενώ μετά την απώλεια των περσινών στόχων κινδυνεύει να απολέσει και όλους τους φετινούς. Νομίζω ότι έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος του Έλληνα τεχνικού, αφού δεν κατάφερε να ανταπεξέλθει στις προσδοκίες όλων. 1.5 χρόνος είναι ένα καλό δείγμα γραφής για να τεστάρεις τις δυνατότητες οποιουδήποτε και έχω την εντύπωση ότι ο κόουτς δεν έμεινε μετεξεταστέος, αλλά πέρασε με "λίαν καλώς". Λυπάμαι, αλλά οι απαιτήσεις στο λιμάνι είναι μεγαλύτερες και συμβιβάζονται μόνο με το "άριστα"...

Υ.Γ.: Θα ακολουθήσει και άλλο κείμενο, που αφορά στο σχεδιασμό της ομάδας...

Συνέχεια...

Περίεργα πράγματα...

"Τι μπορεί να πει κανείς για ένα παιχνίδι σαν και το σημερινό. Με τους παίκτες μου ήρθαμε εδώ για να κερδίσουμε το τρόπαιο. Πολλοί έλεγαν ότι ήρθαμε απλώς για να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό αλλά αποδείξαμε το αντίθετο. Ήμασταν πολύ καλοί στο πρώτο μέρος. Στο δεύτερο δεν είμαι σίγουρος αλλά είδα πολλά περίεργα πράγματα, αλλά πριν πω οτιδήποτε πρέπει να ξαναδώ το παιχνίδι στο βίντεο...."

Τάδε έφη ο προπονητής του Παναθηναϊκού Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς μετά το νικηφόρο αγώνα της ομάδας του επί της ΤΣΣΚΑ στο φετινό τελικό της Ευρωλίγκα. Ας πω και εγώ λοιπόν τι είδα στο χθεσινό παιχνίδι στο ΣΕΦ...

Ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος στις περισσότερες στατιστικές κατηγορίες (δίποντα, τρίποντα, ασίστ) ενώ ο Παναθηναϊκός υπερτερούσε ελαφρώς σε ριμπάουντ και κλεψίματα. Οι "ερυθρόλευκοι" πέτυχαν ένα περισσότερο δίποντο και δύο περισσότερα τρίποντα από τους αντιπάλους τους. Και όμως έχασαν...Γιατί; Επειδή οι "πράσινοι" εκτέλεσαν 27 ελεύθερες βολές, δηλαδή σχεδόν διπλάσιες από όσες εκτέλεσαν οι γηπεδούχοι (14) σε όλη τη διάρκεια του αγώνα...

Ο Παναθηναϊκός κέρδισε 22 φάουλ έναντι 19 του Ολυμπιακού. Η ομάδα του Ομπράντοβιτς όμως τελείωσε τον αγώνα με μόνο έναν παίκτη να έχει φτάσει τα 4 ατομικά φάουλ τον Περπέρογλου, την ίδια στιγμή που οι Πειραιώτες είχαν τον Μπουρούση με 5 και τους Τσίλντρες-Βούισιτς με 4. Ο κορυφαίος παίκτης του Ολυμπιακού χθες, Γιάννης Μπουρούσης, αποβλήθηκε σε 30 λεπτά συμμετοχής με 5 φάουλ. Την ίδια ώρα που ο αντίπαλος σέντερ και ίσως πιο επιρρεπής παίκτης του τριφυλλιού σε φάουλ, Νίκολα Πέκοβιτς, χρεώθηκε σε 28 λεπτά συμμετοχής με...0 φάουλ!!!

Η φάση που ήταν η αφορμή για να παρεκτραπεί ο κόσμος και να διακοπεί για κανένα δεκάλεπτο το παιχνίδι, έγινε ενάμιση λεπτό πριν το τέλος. Ο Διαμαντίδης έχει χάσει την αμυντική του θέση και κάνει καθαρό φάουλ με το σώμα του στον Τσίλντρες που προσπαθεί να περάσει από την εσωτερική. Μάταια όμως η προσπάθεια του Δημητράκη να του σφυριχτεί φάουλ! Οι διαιτητές του χαρίζονται για άλλη μια φορά...

Και πάμε στην τελευταία φάση...Εδώ νομίζω ότι ο Ολυμπιακός έχει άδικο να διαμαρτύρεται. Ναι μεν ο Γιασικεβίτσιους χτυπάει το χέρι του Παπαλουκά και του κάνει φάουλ αλλά οι Πειραιώτες φαίνεται να αγνοούν πως ο σχετικός κανονισμός έχει αλλάξει. Η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε ήταν πριν 2 χρόνια στο ΟΑΚΑ όταν ο Πηλοϊδης σε φάουλ του Διαμαντίδη στον Πεν έκανε λόγο για το "non call". Με λίγα λόγια ο συγκεκριμένος κανονισμός απαγορεύει στους διαιτητές να σφυρίζουν φάουλ εις βάρος του Παναθηναϊκού στα τελευταία δευτερόλεπτα ενός αγώνα...

Τα αντικανονικά σκριν του Μπατίστ, την παράβαση των 3 δευτερολέπτων που μάλλον δεν ισχύει για τον Πέκοβιτς, την άμυνα του Νίκολας με τα χέρια στον Γκριρ και τις "πιθηκίστικες" διαμαρτυρίες Σπανούλη και Διαμαντίδη που δεν χρεώνονται ποτέ με τεχνική ποινή δεν τα σχολιάζω καν. Είναι πλέον συνηθισμένα φαινόμενα σε αγώνες Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού...

Τελικά νομίζω πως οι παραπάνω διαπιστώσεις μου επιτρέπουν να σχολιάσω, ως φίλαθλος του Ολυμπιακού, κάπως έτσι: Ήμασταν πολύ καλοί στο πρώτο μέρος. Στο δεύτερο δεν είμαι σίγουρος αλλά είδα πολλά περίεργα πράγματα...

Το βίντεο του αγώνα ας το δουν άλλοι, εγώ δε νομίζω ότι χρειάζεται να το ξαναδώ...

Υ.Γ. 1: Οι υπεύθυνοι για το χθεσινό χειρουργείο του Ολυμπιακού αλλά και την αναμενόμενη εξόντωση της ομάδας με τιμωρία της έδρας είναι οι αδερφοί Αγγελόπουλοι. Αφού επιτρέπουν σε δηλωμένο οπαδό του Παναθηναϊκού ο οποίος παλιότερα ήταν κάτοχος εισιτηρίου διαρκείας στα επίσημα του κλειστού των Πατησίων, όπου και αγωνιζόταν η αγαπημένη του ομάδα, να σφυρίζει σε τελικό του πρωταθλήματος, τότε καλά να πάθουν...

Υ.Γ. 2: Τα επίσημα στατιστικά του αγώνα βρίσκονται εδώ.

Υ.Γ. 3: Ο Γιαννακόπουλος κάνει ότι γουστάρει στο ελληνικό μπάσκετ. Δεν ήθελα να μπλέξω την εθνική ομάδα στην κόντρα των δύο αιωνίων αλλά οι πρακτικές ορισμένων δε μου αφήνουν άλλο περιθώριο πλέον. Προσεχώς περισσότερα...

Υ.Γ 4: Με τέτοια νοοτροπία απέναντι σε έναν άνθρωπο που έχει δημοσίως δηλώσει πως δεν πάει με το Σταυρό στο χέρι, μην περιμένετε να πιάσουν τόπο τα χρήματά σας κύριοι Αγγελόπουλοι...

Υ.Γ. 5: Η ατάκα του Φιλέρη για την τελευταία φάση του ματς: "Είναι φάουλ, αλλά ...τέλος πάντων". Χωρίς άλλα σχόλια...

Συνέχεια...

Σσσσσσ... αρχίζει

Ναι λοιπόν το ντέρμπυ αρχίζει. Το φανταστικό κλίμα που δημιούργησαν οι Ομπράντοβιτς, Αλβέρτης, Γιαννάκης και Παπαλουκάς στη συνέντευξη τύπου αποτέλεσε τελικά την απόλυτη ηρεμία, που προηγείται της καταιγίδας. Το σάλπισμα για την έναρξη των εχθροπραξιών ένθεν και ένθεν, το σήμανε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, γιος του προέδρου της πράσινης ΚΑΕ και ιδιοκτήτης της εφημερίδας "Η Πράσινη", όταν διατυμπάνιζε ότι θα παρευρεθεί στο ΣΕΦ. Κάτι τέτοιο φυσικά και νομιμοποιείται να το κάνει, ωστόσο πέρα από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη κίνηση δυναμιτίζει εξ' ορισμού το κλίμα, πρόλαβε ήδη να σηκώσει ανακοίνωση, με την οποία κατηγορούσε την διοίκηση του Ολυμπιακού για... αργοπορία απάντησης στο αίτημά του (πρώτα το ανακοίνωσε μέσα από την εφημερίδα του και μετά συνέταξε επιστολή για να το επισημοποιήσει), αλλά και να καυτηριάσει την ερυθρόλευκη πλευρά για ελλιπή μέτρα προστασίας των πρασίνων. Δεν ξέρω αν κατάφερε να κερδίσει την μάχη των εντυπώσεων και να συσπειρώσει την παναθηναϊκή πλευρά, το σίγουρο είναι ότι έκανε θόρυβο. Όπως άλλωστε και πέρσι, όταν με ανακοίνωση υποστήριζε ότι οτιδήποτε συμβεί στον Γιαννάκη είναι δικαιολογημένο, αφού ο ερυθρόλευκος κόουτς είναι προκλητικός...

Ας μιλήσουμε, όμως, με γεγονότα για την ευστάθεια των επιχειρημάτων του πράσινου παράγοντα. Οι πτυσσόμενες εξέδρες σίγουρα φέρνουν πιο κοντά τον κόσμο στον πάγκο του Παναθηναϊκού, ωστόσο η απόσταση των 18 μέτρων είναι σαφώς μεγαλύτερη από την αντίστοιχη των 6 μέτρων που λαμβάνει χώρα στο ΟΑΚΑ. Παράλληλα, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η πράσινη διοίκηση πρωτοστάτησε στην παγίωση της απαγόρευσης της μαζικής μετακίνησης των φιλοξενούμενων φιλάθλων, έστω και στον πέμπτο αγώνα. Από την άλλη, η ερυθρόλευκη πλευρά έσπευσε να απαντήσει με ανακοίνωση και αφού διατύπωσε τις δικές της μπηχτές, του γνωστοποίησε ότι θα είναι στη διάθεσή του 15 προσκλήσεις στα VIP και Executive A του ΣΕΦ. Ωστόσο, μετά τον επικοινωνιακό πόλεμο και το πολωμένο κλίμα που εισήχθη, αμφιβάλλω πολύ αν θα κατηφορίσει προς το Φάληρο. Όχι ότι σκόπευε να το κάνει ποτέ. Πάντως αν αλλάξει γνώμη, μου απομένει ένα έξτρα εισιτήριο. Είπαμε, όλοι οι καλοί χωράνε.

Υ.Γ.: Προσωπικά διασκεδάζω απίστευτα με τον χαρτοπόλεμο των ανακοινώσεων πριν τους τελικούς, όταν ο καθένας προσπαθεί να προωθήσει μια εικόνα αδικημένου και αθώου, ενώ η αντίπαλη πλευρά παρουσιάζεται ως εοσφωρική. Επιτέλους! Οι τελικοί που όλοι αγαπήσαμε επέστρεψαν!

Συνέχεια...