Ήταν 18 Ιουνίου του 1932, όταν εκπρόσωποι οκτώ κρατών συναντήθηκαν στη Γενεύη της Ελβετίας και αποφάσισαν να ιδρύσουν την Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, γνωστή ως FIBA.Τα ιδρυτικά κράτη-μέλη της FIBA ήταν η Αργεντινή, η Ελβετία, η Ιταλία, η Λετονία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Τσεχοσλοβακία και η Ελλάδα.
Σαν σήμερα πριν από ολόκληρα 23 χρόνια η πορτοκαλί μπάλα έμπαινε στο dna του Έλληνα φιλάθλου! Τι να πρωτογράψεις αλήθεια γι' αυτόν τον άθλο; Ο Νίκος Γκάλης έσπαγε την μέση του και τα νεύρα των αντιπάλων, ο Παναγιώτης Γιαννάκης ένιωθε τι θα πει αγκωνιά δεινόσαυρου στα ρώσικα, ο Παναγιώτης Φασούλας συστηνόταν ως ο Spiderman της εποχής, ο μπέμπης έτρωγε όλο το φαγητό του αλλά έκλεβε και από τους Ρώσους, ο Λιβέρης Ανδρίτσος έσωζε την παρτίδα, ο Μέμος Ιωάννου θόλωνε και ο Αργύρης Καμπούρης έβαζε τις βολές... Το final countdown σημάδευε από εκεί και έπειτα την διοργάνωση, το τιρινίνι γινόταν ανέκδοτο και η Εθνική Ελλάδος μπάσκετ η επίσημη αγαπημένη. Μπορεί οι επιτυχίες να συνέχισαν να έρχονται, αλλά εκείνο το τρελό πάρτυ που είχε στηθεί μέρες τώρα στο ΣΕΦ θα αποτελεί πάντα κάτι το μοναδικό. Το πιο γλυκό απ' όλα. Εγώ μικρός γαρ, θυμάμαι μόνο θολές εικόνες πανηγυρισμών και έναν επικό και σουρεαλιστικό διάλογο που είχα με τον πατέρα μου. "Είμαστε η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη;" ρώτησα συνεπαρμένος, για να με προσγειώσει λέγοντας "Δε νομίζω. Αλλά σήμερα έγινε ένα θαύμα". Ένας φόρος τιμής από το Greek Hoopz για εκείνο το θαύμα, λοιπόν, μέσω του βίντεο ρετρό αλά NBA teaser. Where amazing happens...
Σαν σήμερα πριν από16 ολόκληρα χρόνια ο Άρης κατέκτησε τον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο. Ήταν ένα ματς που ο αυτοκράτορας του ελληνικού μπάσκετ ήθελε να κατακτήσει πάση θυσία, μιας και είχαν προηγηθεί τρεις συνεχόμενες παρουσίες σε final 4 του κυπέλλου Πρωταθλητριών χωρίς επιτυχία... Επίσης, ήταν ένας αγώνας με ιδιαιτερότητες καθώς μια ελληνική ομάδα αντιμετωπίζει μια τουρκική σε μια περίοδο, που οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών είναι τεταμένες.
Η χρονιά εκείνη δεν ξεκίνησε με καλούς οιωνούς για τους κίτρινους, με αποτέλεσμα την προβληματική εικόνα της ομάδας να την πληρώσει ο τότε προπονητής Στηβ Γιατζόγλου για να πάρει τη θέση του ο Σβι Σέρφ, που έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ο Σβίκα δεν έρχεται, όμως, μόνος μιας και στον Άρη ενσωματώνεται ένααστέρι του ΝΒΑ της τότε εποχής, ο Ρόι Τάρπλεϊ.
Ο τελικός εκείνος θα μείνει χαραγμένος στη μνήμη όλων των φιλάθλων και γιατί ήταν ο πρώτος ευρωπαϊκός τίτλος του "αυτοκράτορα" αλλά και γιατί το σκορ είναι από τα μικρότερα που έχουν σημειωθεί σε ευρωπαϊκό τελικό (48-50).
Αγωνιστικά και μετά τη φυγή Γκάλη, ο Γιαννάκης ως μοναδικός ηγέτης πλέον της ομάδας, δεν βρίσκεται σε καλή μέρα, ενώ ο Τάρπλεϊ είναι φανερά εκνευρισμένος από το παιχνίδι των Τούρκων, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προσφέρει τα προσδοκώμενα. Στην κερκίδα όμως οι οπαδοί του Άρη είχαν δημιουργήσει μία απίστευτη ατμόσφαιρα, με τους Τούρκοιυς απλά να τους κοιτάνε αποσβολωμένοι χωρίς να μπορούν να ακολουθήσουν το ρυθμό των Ελλήνων. Αυτοί οι οπαδοί έκαναν τους παίκτες να βρουν τα ψυχικά αποθέματα και να γυρίσουν το παιχνίδι υπέρ τους. Τελικά ο αγώνας τελειώνει με ένα ριμπάουντ του Μισούνοφ και χιλιάδες Αρειανούς στα ουράνια.
Αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος του αυτοκράτορα, του "τουρκοφάγου" όπως συνηθίζουν να τον αποκαλούν οι φίλαθλοί του, και όχι άδικα γιατί σε κάθε αγώνα με αντίπαλη ομάδα Τούρκων, ο Άρης έρχεται νικητής.
Όλοι οι οπαδοί των κιτρινόμαυρων περιμένουμε να ζήσουμε ανάλογες στιγμές και στο μέλλον από την ομάδα.
Το Τσάτσακ είναι μια σερβική επαρχιακή πόλη, που χωρικά εντοπίζεται στο κέντρο της χώρας. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια η πόλη να έχει επιρροές τόσο από τον σέρβικο βορρά και την δυτικοευρωπαϊκή αύρα που τον χαρακτηρίζει, όσο και από το νότο όπου τα βαλκανικά στοιχεία κυριαρχούν. Ως γνήσιο τέκνο της πόλης, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς προέβει επίσης σε ευρωπαϊκές και εγχώριες αναζητήσεις: αναζητήσεις τίτλων. Το "Εύρηκα" που ακούστηκε το 1992 από το πρώτο triple crown της καριέρας του, σε ηλικία μόλις 32 ετών, ήταν ιδιαίτερα ηχηρό και αποτέλεσε απλώς την αρχή των όσων θα ακολουθούσαν: 26 τίτλοι με εθνική Γιουγκοσλαβίας, Παναθηναϊκό, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπενετόν, Μπανταλόνα και Παρτιζάν.
Τα επιτεύγματά του είναι, ωστόσο, λίγο - πολύ γνωστά. Το Greek Hoopz με αφορμή την επέτειο των 49ων γενεθλίων του Ομπράντοβιτς ανοίγει το χρονοντούλαπο της προπονητικής του διαδρομής και θυμάται παροιμιώδεις ατάκες και στιγμές του Σέρβου coach:
3ος τελικός των Play Off της σεζόν 2006-7 και ενώ το παιχνίδι ολοκληρώνεται με ένα none call, σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου ο Σέρβος προπονητής απαντά: "Δεν έχω ανάγκη από την διαιτησία. Κύριοι εγώ έχω τον Διαμαντίδη!"
Μετά την άκομψη φυγή του Λάκοβιτς, ο Ομπράντοβιτς ζητά εσπευσμένα συνέντευξη τύπου απειλώντας να εξιστορίσει όλο το παρασκήνιο της μεταγραφής του στην Μπαρτσελόνα, αλλά και προκειμένου να ξεμπροστιάσει το ποιόν του χαρακτήρα του Σλοβένου play maker. Η πάροδος του χρόνου συμβάλει στο να καταλαγιάσει το έντονα πολωμένο κλίμα. Όλα αυτά μέχρι την πρώτη επίσκεψη του Γιάκα στο ΟΑΚΑ με τα χρώματα των μπλαουγκράνα. Ο Σέρβος προπονητής αρνείται να του δώσει το χέρι στην καθιερωμένη εναρκτήρια χειραψία για fair play, ενώ αρνείται μέχρι και να τον κοιτάξει. Μέχρι σήμερα δεν έχουν ανταλλάξει κουβέντα.
Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος μπορεί να αποτέλεσε τον άσσο στο μανίκι του Ζέλικο το 2002 και στο F4 της Μπολόνια, ωστόσο η συνύπαρξή τους στον Παναθηναϊκό δεν υπήρξε ιδιαίτερα αρμονική. Χαρακτηριστική ατάκα του κόουτς, που αφορούσε στην αδυναμία του Λάζου να κατανοήσει τα συστήματα, το "you have no brain kid" με τα decibel να χτυπούν κόκκινο και το πρόσωπο να παίρνει το γνώριμο μελιτζανί χρώμα!
Ας συνεχίσουμε στο ίδιο κλίμα και ας περάσουμε μερικά χρόνια νωρίτερα και σε μια άλλη προστριβή. Ο Ομπράντοβιτς ως νέος προπονητής των πρασίνων, προσπαθεί να τους εμφυσήσει έναν διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού. Στο πλαίσιο αυτό και σε έναν εκτός έδρας αγώνα πρωταθλήματος στο κλειστό της Δάφνης, ο Αλβέρτης βγαίνει έξαλλος από τα αποδυτήρια φωνάζοντας το αλησμόνητο: "Δεν θα μου γαμ... εμένα το μυαλό"!
Αγώνας πρωταθλήματος μεταξύ Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ για τη σεζόν 2005-6. Οι πράσινοι κερδίζουν άνετα, ωστόσο οι γνωστοί ανεγκέφαλοι φροντίζουν να μετατρέψουν το παρκέ σε πεδίο ρήψης κάθε λογής αντικειμένων. Ο Καζλάουσκας, ως προπονητής των ερυθρολεύκων αφήνει μια αιχμή στη συνέντευξη τύπου για το ποιόν των ελλήνων φιλάθλων. Ο Ομπράντοβιτς σηκώνει το γάντι, που του πέταξε ο Λιθουανός και λέει: "Εγώ είμαι περήφανος για τη χώρα όπου εργάζομαι, αντίθετα με τον κύριο Καζλκας, ή πώς τον λένε, δεν θυμάμαι το όνομα του…"
Κλείνουμε με το πλέον πρόσφατο και την αναμέτρηση για την regular season της Ευρωλίγκα όταν και ο Παναθηναϊκός έχει διαλύσει την πολωνική Πρόκομ. Ακολουθεί κάτι αναπάντεχο, μιας και ο Ομπράντοβιτς εκρήγνυται στην συνέντευξη τύπου: "Κάποιοι παίκτες λειτουργούν όπως εγώ, κάποιοι άλλοι δεν αξίζουν να φορούν αυτή τη φανέλα. Το όνομα μου είναι Ομπράντοβιτς και θα ανατρέψω αυτή την κατάσταση" ...και έτσι και έγινε.
και με τα καλά σου και με τα κακά σου, Χρόνια πολλά ρε Γκαστόνε
Ήταν 18 Ιουνίου του 1932, όταν εκπρόσωποι οκτώ κρατών συναντήθηκαν στη Γενεύη της Ελβετίας και αποφάσισαν να ιδρύσουν την Διεθνή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, γνωστή ως FIBA.Τα ιδρυτικά κράτη-μέλη της FIBA ήταν η Αργεντινή, η Ελβετία, η Ιταλία, η Λετονία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Τσεχοσλοβακία και η Ελλάδα.
Ετικέτες
Σαν σήμερα,
Greek Hoopz Videos,
Greek National Team,
National Teams,
Retro,
Videos
Σαν σήμερα πριν από 16 ολόκληρα χρόνια ο Άρης κατέκτησε τον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο. Ήταν ένα ματς που ο αυτοκράτορας του ελληνικού μπάσκετ ήθελε να κατακτήσει πάση θυσία, μιας και είχαν προηγηθεί τρεις συνεχόμενες παρουσίες σε final 4 του κυπέλλου Πρωταθλητριών χωρίς επιτυχία... Επίσης, ήταν ένας αγώνας με ιδιαιτερότητες καθώς μια ελληνική ομάδα αντιμετωπίζει μια τουρκική σε μια περίοδο, που οι σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών είναι τεταμένες.
Το Τσάτσακ είναι μια σερβική επαρχιακή πόλη, που χωρικά εντοπίζεται στο κέντρο της χώρας. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια η πόλη να έχει επιρροές τόσο από τον σέρβικο βορρά και την δυτικοευρωπαϊκή αύρα που τον χαρακτηρίζει, όσο και από το νότο όπου τα βαλκανικά στοιχεία κυριαρχούν. Ως γνήσιο τέκνο της πόλης, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς προέβει επίσης σε ευρωπαϊκές και εγχώριες αναζητήσεις: αναζητήσεις τίτλων. Το "Εύρηκα" που ακούστηκε το 1992 από το πρώτο triple crown της καριέρας του, σε ηλικία μόλις 32 ετών, ήταν ιδιαίτερα ηχηρό και αποτέλεσε απλώς την αρχή των όσων θα ακολουθούσαν: 26 τίτλοι με εθνική Γιουγκοσλαβίας, Παναθηναϊκό, Ρεάλ Μαδρίτης, Μπενετόν, Μπανταλόνα και Παρτιζάν.
