Η ευκαιρία του Μόρις

Παρά το γεγονός ότι σε οποιοδήποτε ηλεκτρονικό ή έντυπο μέσο γραφόταν ότι ο Τέρενς Μόρις έχει κλείσει στην Εφές, η επίσημη ανακοίνωση της Μπαρτσελόνα που έκανε λόγο για συνεργασία με τον Αμερικανό προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση, καθώς μέχρι και η wikipedia τον περιλάμβανε στο ρόστερ της τουρκικής ομάδας. Αυτός ο παίκτης μου έχει προξενήσει το ενδιαφέρον όσο λίγοι για το πως θα πορευθεί την επόμενη χρονιά. Έξυπνος στις επιλογές του και με περιόδους που αποδίδει εξαιρετικά ή ατομιστής με δύστροπο χαρακτήρα; Δύσκολο να απαντήσεις. Πέρσι την άνοιξη στο πρώτο παιχνίδι του τοπ 16 με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ με 16 πόντους, 11 ριμπάουντ, 3 ασίστ και μια ωραιότατη τάπα είχε δώσει το διπλό στην ομάδα του. Με Γιαννάκη στον πάγκο και με τα 18:15 λεπτά που είχε πάνω του το Μαυροκεφαλίδη ίσως και η εμφάνισή του να ήταν συγκυριακή. Ωστόσο, στο τέλος της χρονιάς ο Μόρις ήταν πρώτος σε τάπες (1,8 μέσο όρο) και δεύτερος ριμπάουντερ (8,3) της Ευρωλίγκας, σκοράροντας παράλληλα 12,4 πόντους με 60,8% δίποντα και 49,2 % τρίποντα και οδηγώντας την αποδυναμωμένη σε σχέση με το παρελθόν Μακάμπι του Σερφ στον τελικό της Ευρωλίγκας.

Όταν έκλεισε στη ΤΣΣΚΑ το προηγούμενο καλοκαίρι, υπήρχε κοινή πεποίθηση ότι η ΤΣΣΚΑ θωρακίζει ακόμη περισσότερο την ρακέτα της και γίνεται ισχυρό φαβορί για την κατάκτηση της Ευρωκούπας, παρότι τα ριπίτ στην Ευρωλίγκα είναι προς εξαφάνιση. Τα πράγματα για τον Τερενς δεν εξελίχθηκαν, όμως, όπως περίμεναν οι παρακολουθούντες την πορεία του. Ο Μεσσίνα δεν τον συμπάθησε και πολύ και μάλιστα μετά από 5 αγώνες τον μετέτρεψε στον ξένο, που θα αγωνίζεται μόνο στην Ευρωλίγκα. Είμαι κατά του φαινομένου και δικαιολογώ κάθε παίκτη που δεν αποδίδει υπό αυτές τις συνθήκες (ναι, ακόμα και τον Πάργκο αλλά ως έναν βαθμό), αλλά ο Μόρις με 54,1% δίποντα 50% τρίποντα (!) και 5 "σκουπίδια" σε 20 λεπτά μια χαρά τα πήγε για "απόκληρος" ξένος της ομάδας. Το γεγονός είναι ότι το τριετές του συμβόλαιο των 2 εκατομμυρίων λύθηκε εν μία νυκτί και παρότι πολλοί ξαφνιάστηκαν, υποψήφιες στέγες βρήκε πολλές. Ακούγεται ότι ο Μόρις έρχεται να κλείσει τα κενά του Άντερσεν και του Ιλιασόβα. Αν φορτωθεί τέτοιο βάρος δε θα το σηκώσει. Πάντως η Μπάρτσα είδε έναν ελεύθερο παίκτη με 2 συνεχόμενα φάιναλ φορ και μια εξαιρετική και μια μέτρια σεζόν στη διοργάνωση και του έδωσε την ευκαιρία. Το αν θα δικαιωθεί είναι μεγάλη κουβέντα, σίγουρα πάντως θα έχει την ευκαιρία του και απέναντι στο Μεσσίνα...

Το συμπέρασμα ποιο είναι; Ότι ψηλοί έμπειροι Αμερικανοί που έχουν ζήσει και στην Ελλάδα (Απόλλων Πάτρας, όπου μάλλον κανείς δεν τον είχε προσέξει) με σουτ, ριμπάουντ και πάσα υπάρχουν κι από αυτή την πλευρά του Ατλαντικού αν χρειαστεί, απλά πρέπει να γίνεται καλός προγραμματισμός Από αστέρας στα πρώτα χρόνια στο πανεπιστημιακό που γρήγορα ξεγράφτηκε για χάρη άλλου, μεγαλύτερου (the american way, βεβαίως βεβαίως) έφτασε στην Πάτρα και από κει με την αξία του στο κορυφαίο Ευρωπαϊκό επίπεδο. Φέτος θα είναι η χρονιά του; Αν ξαναπαίξει όπως στο ΣΕΦ σίγουρα. Δικαίωση με καθυστέρηση ενός χρόνου;

Συνέχεια...

Ορεκτικό ή κυρίως πιάτο;

Οι έφηβοι τα κατάφεραν λοιπόν! Δικαίωσαν εαυτούς και Ομοσπονδία, με αποτέλεσμα να εξισωθεί ο εκκωφαντικός ήχος των πανηγυρισμών για το αργυρό μετάλλιο με το χειροκρότημα του προέδρου της FIBA Europe και εμπνευστή του περίφημου αναπτυξιακού προγράμματος. Πολλοί αρέσκονται στο να παρακολουθούν μπάσκετ εφήβων (μεταξύ των οποίων και ο γραφων), καθώς γοητεύονται από τις άγουρες επιλογές και αντιδράσεις των νεαρών και από το γεγονός ότι αγωνίζονται έχοντας όχι το μυαλό στην τσέπη, αλλά στην Εθνική, στο σχολείο, στη γειτονιά... Πέρα, όμως, από την ευφορία που απορρέει από μια επιτυχία σε φόντο γαλανόλευκο το ερώτημα που τίθεται είναι ένα: Πόση αξία έχει ένα μετάλλιο σε αυτές τις ηλικίες; Η παγκόσμια πρακτική σε τέτοιες ηλικίες αφορά στην προετοιμασία και στην ομαλή ένταξη των παικτών στις ανδρικές ομάδες. Όχι, όμως και στην Ελλάδα όπου η παραγωγική διαδικασία επιβραβεύεται μόνο με πλαστικά μετάλλια, όπως τα χαρακτηρίζουν οι Αμερικανοί για τις διοργανώσεις των U-something. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι διθύραμβοι που είχαν ακουστεί και γραφεί για την ομάδα των εφήβων του 1995, όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα, κάνοντας παράλληλα πλάκα στα παιδαρέλια της Αμερικής. Μπορεί τελικά οι 7 από τους 12 να έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο, με τους Κακιούζη και Παπανικολάου να κάνουν άλλο ένα βήμα παραπάνω, εντούτοις τα κατορθώματά τους υπολείπονται αρκετά από τις υπεραισιόδοξες προβλέψεις, που έκαναν λόγο για πορεία στο ΝΒΑ. Αντίθετα τα πιτσιρίκια από την Αμερική, που γονάτισαν από τα ελληνόπουλα και από τις ιαχές των 20.000 θεατών που μαζεύτηκαν εκείνο το καλοκαιρινό βράδυ στο ΟΑΚΑ, μάλλον αγρίεψαν μεγαλώνοντας: Βινς Κάρτερ και Στέφαν Μάρμπουρι φαντάζουν σήμερα έτη φωτός σε σύγκριση με τους Έλληνες συνομηλίκους τους...

Αν όμως η σύγκριση με τους NBAers μοιάζει άδικη, τότε κρίνεται σκόπιμη η διερεύνηση του ποσοστού επιτυχίας μιας άλλης Εθνική Εφήβων, που φαινομενικά απέτυχε. Πρόκειται για την φουρνιά των γεννηθέντων τις χρονιές 1980-1981, που συμμετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Πορτογαλίας το 1999 και τελικά κατετάγη 7η! Λάζαρος Παπαδόπουλος, Αντώνης Φώτσης, Γιώργος Διαμαντόπουλος και Ανδρέας Γλυνιαδάκης είναι μόνο ορισμένα από τα ονόματα που εμφανίζονται στην τελική δωδεκάδα του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και φωνάζουν ότι δεν πρόκειται για αποτυχημένη γενιά! Πώς άλλωστε, όταν ορισμένοι έχουν σαρώσει τίτλους και διακρίσεις σε διεθνές και διασυλλογικό επίπεδο... Αν συνυπολογιστεί και το γεγονός ότι ο Δημήτρης Διαμαντίδης ανήκει στην συγκεκριμένη φουρνιά, μετρώντας όμως ελάχιστες συμμετοχές στα δρώμενα των μικρών εθνικών ομάδων, τότε τα λόγια περισσεύουν. Μάλιστα κάποτε είχε ερωτηθεί ο πρώην βοηθός προπονητή των ανδρών, Λευτέρης Κακιούσης, για την περίπτωση του 3D και την καταξίωσή του παρά την απουσία του από το αναπτυξιακό πρόγραμμα της Ομοσπονδίας: "Σώθηκε" είχε πει, για να συμπληρώσει πως "Γι' αυτό είναι αυτός που είναι σήμερα. Δεν του πιπίλισε κανείς το μυαλό και το παιδί έφτασε ψηλά χάρη στην σκληρή δουλειά". Στο ίδιο μήκος κύματος και οι δηλώσεις περί νεαρών διεθνών από τον Ντούσαν Ίβκοβιτς:"Ξέρεις τι έχουν οι νέοι; Κινητό, Α-κίνητο, Αυτο-κίνητο και κανά δυο γκόμενες! Πώς να παίξουν μπάσκετ μετά;". Μακάρι η φουρνιά αυτή να αποτελέσει την εξαίρεση στον κανόνα και να δικαιώσει όσους πιστεύουν στο ταλέντο των δευτεραθλητών κόσμου. Ο καιρός θα δείξει.

Συνέχεια...

Και επίσημα Μάρκοβιτς...

Τελικά ο Γιώργος Καλαφατάκης έφαγε πόρτα από την διοίκηση του Πανιωνίου, αφού πέρα από το γεγονός ότι παρουσιάστηκε αρκετά αλμυρός, δεν κατάφερε να συγκεντρώσει εκείνους τους παράγοντες γύρω από την ομάδα της Νέας Σμύρνης, που θα συνέδραμαν οικονομικά στη νέα προσπάθεια, όπως διέρρεε. Η επιτυχημένη περσινή σεζόν στον πάγκο του Δικεφάλου του Βορρά (όπου του χρωστάνε πάνω από 30.000€) δεν θα μπορούσε να εξαργυρωθεί την φετινή αγωνιστική περίοδο από τον Ιστορικό, ιδιαίτερα σε μια εποχή ρευστή, με αποτέλεσμα να προτιμηθεί ο περισσότερο συγκαταβατικός και λιγότερο απαιτητικός Νέναντ Μάρκοβιτς. Ο Βόσνιος είχε αγαπηθεί από τον κόσμο της πλατείας όταν φορούσε την φανέλα του Πανιωνίου και μάτωνε τα αντίπαλα καλάθια στο κλειστό της οδού Αρτάκη, αλλά όταν επισκέφθηκε το Ελληνικό με κοστούμι άφησε κακές εντυπώσεις και κατηγορήθηκε από την πλειοψηφία ως ανεπαρκής. Όταν βέβαια κατάφερε να βγάλει τον Πανιώνιο στην Ευρωλίγκα (στο 5ο παιχνίδι με το Μαρούσι ξέσπασε σε λυγμούς) έφυγε σαν πρώτος μάγκας, όπως είχε κάνει κάποτε ο Σούμποτιτς με το πρωτάθλημα στο ΣΕΦ. Όμως δυο χρόνια μετά, επιστρέφει στον κυανέρυθρο πάγκο και η σημερινή του δήλωση σε ερώτηση σχετικά με την ποιότητα του υλικού ότι "ο Πανιώνιος ήταν πάντα μέτρια ομάδα, αλλά ξεπερνούσε τις δυνατότητές της" δεν ζεσταίνει σε καμία περίπτωση τον κόσμο... Φοβού τους πάνθηρες...

Συνέχεια...

Στην ουρά για «Πέρι»

Ο Περικλής Δορκοφίκης έχει ζητήσει συνάντηση την επόμενη εβδομάδα με την διοίκηση της ΑΕΚ για να ξεκαθαρίσει το θέμα με τις οφειλές από την περσινή σεζόν και να διαπραγματευτούν για τη νέα χρονιά. Ηδη έχουν γίνει επαφές, δίχως να υπάρχει συμφωνία μιας και υπάρχει διαφορά περίπου 30.000 € στις ετήσιες απολαβές. Ωστόσο, ο «Πέρι» είναι από τα πιο hot ελληνικά ονόματα του φετινού καλοκαιριού, με αποτέλεσμα να είναι περιζήτητος στην Α1 μετά τις περσινές του καλές εμφανίσεις. Ηδη τα Τρίκαλα, ο ΠΑΟΚ, ο Κολοσσός Ρόδου, ο Πανελλήνιος, το Μαρούσι και το Περιστέρι έχουν εκδηλώσει, με τον έναν ή άλλον τρόπο, το ενδιαφέρον τους για τον 29χρονο Ελληνα φόργουορντ. Εντούτοις, ο Δορκοφίκης έχει αποφασίσει να ξεκαθαρίσει πρώτα τι θα γίνει με την ΑΕΚ και αφού κλείσει οριστικά η πόρτα της Ένωσης, τότε και μόνο να συζητήσει με άλλες ομάδες για το μέλλον του. Πέραν των έξι ομάδων της Α1 (επτά με την ΑΕΚ) και δύο ομάδες από την Ιταλία έχουν δείξει ενδιαφέρον. Αναμένονται εξελίξεις.

Συνέχεια...

Volvo ύψους 204 εκατοστών...

Από τη Μπιέλα στο Ντιτρόιτ... Αυτός θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτού του άρθρου, αλλά ήθελα κάτι πιο δυναμικό... Αυτή τη διαδρομή λοιπόν θα ακολουθήσει ο ξανθός γίγαντας από τη Σουηδία, αν επιλέξει από φέτος να κάνει το μεγάλο βήμα και να πάει στο μαγικό κόσμο του NBA. Βλέπει τον κόσμο από τα 2.04, όμως είναι γρήγορος, ευέλικτος και με πολύ καλή τεχνική. Αργεί να σουτάρει, αλλά τα βάζει, ενώ παίζει εξαιρετική άμυνα. Έχει ύψος για θέση 4, αλλά παίζει συνήθως στο 3, παρόλο που έχει πολύ καλές κινήσεις με πλάτη στο καλάθι. Γεννήθηκε στο Μπόρας της Σουηδίας στις 2 Μαρτίου του 1987. Αυτόν τον καιρό δείχνει τα προσόντα του στο καμπ του Ντιτρόιτ, ενώ έχει επιλεγεί από τους Πίστονς στο νούμερο 39 του φετινού ντραφτ. Πέρυσι πραγματοποίησε μια αξιοπρόσεκτη σεζόν με την ιταλική Μπιέλα όπου είχε 9.2 πόντους, 5.5 ριμπάουντ και 1.2 κλεψίματα. Με τις εμφανίσεις του στο καμπ, έκλεψε την καρδιά του Δημήτρη Ιτούδη, που ήδη τον ονειρεύεται ντυμένο στα πράσινα...

...και το όνομα αυτού Jonas Jerebko!

Συνέχεια...