Ιστορίες ασιατικής και αφρικανικής τρέλας

Το "θερμόμετρο του μπάσκετ" αναμένεται να "χτυπήσει κόκκινο" στην ασιατική ήπειρο τις ερχόμενες ημέρες. Η αιτία είναι η διεξαγωγή του Fiba Asia Championship (αντίστοιχο με το δικό μας Ευρωμπάσκετ), από 6 έως 16 Αυγούστου, στην πόλη Τιανγίν της Κίνας. Στο τουρνουά, στο οποίο συμμετέχουν οι 16 καλύτερες ασιατικές ομάδες, δεν θα κριθεί μονάχα ο τίτλος του πρωταθλητή της ηπείρου αλλά θα προκύψουν και οι 3 ομάδες που θα εκπροσωπήσουν την Ασία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010. Όμως η αντιπαράθεση μεταξύ των ομάδων ξεκίνησε ήδη εκτός αγωνιστικού χώρου, πριν και από το πρώτο τζάμπολ του τουρνουά. Ο λόγος είναι η χρησιμοποίηση νατουραλιζέ Αμερικανών από διάφορες εθνικές ομάδες, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση πολλών παραγόντων και προπονητών.

Η αρχή έγινε όταν ο Σέρβος προπονητής του Ιράν, Βέσελιν Μάτιτς, κατηγόρησε τις ομοσπονδίες του Κατάρ, του Λιβάνου και της Ιορδανίας, πως χρησιμοποιούν παράνομα Αμερικανούς παίκτες ως γηγενείς, στις εθνικές τους ομάδες. Ο Μάτιτς, βρήκε άμεση υποστήριξη στο πρόσωπο του Μαλαισιανού γενικού γραμματέα της ασιατικής ζώνης της FIBA, Dato Yeoh Choo Hock (μη περιμένετε να το γράψω στα ελληνικά...), ο οποίος υπενθύμισε αφενός, πως μόνο ένας νατουραλιζέ παίκτης επιτρέπεται να συμμετέχει σε κάθε εθνική ομάδα και αφετέρου, πως η FIBA Asia θα εξετάσει προσεχτικά τα ρόστερ όλων των ομάδων, προκειμένου να εντοπιστούν τυχόν παρατυπίες. Πάντως οφείλουμε να πούμε πως οι ομάδες που κατονόμασε ο Μάτιτς, έχουν ήδη αρκετά "λερωμένη τη φωλιά τους". Αρκετοί θα θυμούνται την αναμέτρηση της εθνικής μας με το Κατάρ, για την πρεμιέρα του Μουντομπάσκετ του 2006. Οι Ασιάτες, οι οποίοι παρεμπιπτόντως μας δυσκόλεψαν στο πρώτο ημίχρονο εκείνου του ματς, είναι ζήτημα να έχουν περισσότερους από ...5 γηγενείς παίκτες στο ρόστερ τους! Η πρακτική της ομοσπονδίας τους είναι γνωστή: Αμερικανοί που ασπάζονται το Ισλάμ, αλλάζουν το όνομά τους και εξαφανίζουν όποιο έγγραφο σχετίζεται με την ...προηγούμενη ζωή τους. Οι "κακές γλώσσες" υποστηρίζουν πως όλα γίνονται υπό την προστασία της Fiba Asia, καθώς πρόεδρος του κεντρικού της συμβουλίου (ο Ασιάτης Βασιλακόπουλος δηλαδή...) είναι ο Sheikh Saud Bin Ali Al-Thani από το ....Κατάρ! Στα ίδια "μονοπάτια", βαδίζει τελευταία και η Ιορδανία, η οποία προσπαθεί να περάσει ως γηγενείς τους Rasheem Wright από τη Φιλαδέλφεια, Imad Qahwash από το Αρκάνσας και Jamal Abu-Shamala από τη Μινεσότα! Τρέχα γύρευε...

Η ομάδα όμως που στοχεύει στο να "σπάσει τα κοντέρ", είναι ο Λίβανος. Οι Λιβανέζοι χρησιμοποιούσαν ανέκαθεν νατουραλιζέ Αμερικανούς στην εθνική τους ομάδα, με τελευταίο παράδειγμα τον σέντερ Τζο Βόγκελ, ο οποίος αποσύρθηκε πέρυσι από την ενεργό δράση. Φέτος οι Λιβανέζοι προσπαθούν να "περάσουν" όχι ένα, ούτε δύο αλλά τρεις Αμερικανούς! Ο πρώτος είναι ο γκαρντ Antwain Barbour, που έχει ήδη αγωνιστεί με τις ΗΠΑ στην Πανεπιστημιάδα του 2001! Ο δεύτερος είναι ο σέντερ Jackson Vroman, ο οποίος απέκτησε πρόσφατα τη λιβανέζικη υπηκοότητα. Ο τρίτος είναι ο ...κύριος της φωτογραφίας στην κορυφή της σελίδας. Για όσους δεν κατάλαβαν ακόμα ποιος είναι, θα τους υπενθυμίσω πως τη σεζόν 2005-2006 αγωνίστηκε σε 2-3 ματς της Ευρωλίγκας με τη φανέλα του Ολυμπιακού... Όχι, δεν κάνω πλάκα! Πρόκειται για τον "τιτανομεγιστοτεράστιο" Ματ Φρίτζι! Ο παίκτης, που ενώ η αποστολή του Ολυμπιακού βρισκόταν στο αεροδρόμιο και τον περίμεναν για να φύγουν, ο Ελληνιάδης έμαθε, πως είχε φύγει για Αμερική το προηγούμενο βράδυ! Οι Λιβανέζοι φαίνεται πως ανακάλυψαν τις ...ρίζες του Φρίτζι από τη Βηρυτό και τον κάλεσαν στην εθνική τους ομάδα. Μάλιστα ο ξανθομάλλης φόργουορντ έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα του Λιβάνου, σκοράροντας 39 πόντους και μαζεύοντας 11 ριμπάουντ απέναντι στην Νότιο Κορέα, σε πρόσφατο φιλικό αγώνα! "Μεγάλε" Ματ, έπρεπε να φτάσεις μέχρι το Λίβανο για να αναγνωριστεί το ταλέντο σου!

Παρόμοιες καταστάσεις βιώνει και η αφρικανική ήπειρος και αρκετά χειρότερες ίσως, καθώς υπάρχουν παίκτες που αλλάζουν εθνικότητα κάθε δυο χρόνια όπως ο Samouel Wilfred Assembe ή Ndoum, που αμφιταλαντεύεται μεταξύ Λιβερίας και Λ.Δ. Κονγκό... Τα περισσότερα "πυρά" εκεί, συγκεντρώνουν οι Λίβυοι διοργανωτές του Αφρικανικού Πρωταθλήματος, που ξεκινά αύριο. Η ομοσπονδία της Λιβύης, αφού πρώτα μπέρδεψε την πολιτική με το μπάσκετ, συνδυάζοντας την φιλοξενία του τουρνουά με την 40η επέτειο της διακυβέρνησης του Μοαμάρ Καντάφι, επιχειρεί τώρα να συμπεριλάβει τρεις Αμερικανούς στο ρόστερ της εθνικής ομάδας! Τους Lamar Butler, Kevin Nickelberry και Alpha Bangura... Εδώ τέτοιες τακτικές εφαρμόζουν οι "ανεπτυγμένοι" Ρώσοι, οι "αναπτυσσόμενοι" Λίβυοι και Λιβανέζοι θα "κωλώσουν";

Συνέχεια...

Ο νέος Χόλντεν είναι εδώ!

Η 2Οη Οκτωβρίου του 2003 θεωρείται μια σημαδιακή ημέρα για το ρωσικό μπάσκετ. Όχι, δεν ταυτίζεται η συγκεκριμένη ημερομηνία με κάποια σημαντική μπασκετική επιτυχία των Ρώσων αλλά ούτε και με την περίφημη Οκτωβριανή Επανάσταση που χρονολογείται στο 1917. Τι συνέβη λοιπόν τότε; Στις 20 Οκτώβρη του 2003 ο γεννημένος στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια, Τζον Ρόμπερτ Χόλντεν, απέκτησε τη ρωσική υπηκοότητα. Φημολογείται μάλιστα, πως η πρωτοβουλία για την απόδοση της ρωσικής υπηκοότητας στον Αμερικανό γκαρντ, ανήκει προσωπικά στον ίδιο τον Ρώσο πρόεδρο, τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Όπως και να έχει πάντως, ο Χόλντεν έγινε ο πρώτος νατουραλιζέ Ρώσος εξ Αμερικής, που αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα της Ρωσίας. Ένα γεγονός το οποίο στις αμέσως προηγούμενες δεκαετίες θα φάνταζε εντελώς εξωπραγματικό! Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Χόλντεν μεγαλούργησε ως Ρώσος, κατακτώντας 2 φορές την Ευρωλίγκα με τη φανέλα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και οδηγώντας παράλληλα την εθνική ομάδα στην κορυφή της Ευρώπης το 2007 στη Μαδρίτη. Φτάσαμε όμως στο 2009 και οι Ρώσοι είναι πλέον αναγκασμένοι να πορευθούν στο φετινό Ευρωμπάσκετ χωρίς τον βασικό τους play maker. Ο Χόλντεν αποφάσισε να ξεκουραστεί το φετινό καλοκαίρι, περνώντας τον χρόνο του με την κόρη του στις ΗΠΑ, επιθυμία η οποία έγινε απολύτως σεβαστή από τη ρωσική ομοσπονδία. Έτσι η θέση του νατουραλιζέ στην εθνική ομάδα ξαφνικά ορφάνεψε.

Οι Ρώσοι βέβαια δεν κάθισαν με σταυρωμένα τα χέρια. Άλλωστε ο Χόλντεν δεν είναι ο μοναδικός παίκτης εξ Αμερικής που έκανε τη Ρωσία δεύτερη πατρίδα του. Αρχικά λοιπόν κάλεσαν στην εθνική τους ομάδα τον Τράβις Χάνσεν. Ο πρώην όμως γκαρντ της Δυναμό Μόσχας και νυν της Ρεάλ, ο οποίος είναι κάτοχος ρωσικού διαβατηρίου από τον Μάρτιο του 2008, αρνήθηκε την κλήση. Στη συνέχεια στράφηκαν σε έναν έτερο Ρωσοαμερικανό, στον Κέλυ Μακ Κάρτυ της Κίμκι. Ο Μακ Κάρτυ αρχικά αρνήθηκε αλλά τελικά, ύστερα από πιέσεις των ανθρώπων της ομοσπονδίας, δέχθηκε να ενισχύσει την εθνική ομάδα και ενσωματώθηκε στην προετοιμασία. Φαίνεται όμως πως ο άσος της Κίμκι δεν είναι αυτό που θέλουν οι Ρώσοι για την εθνική τους ομάδα. Η επιλογή του Χόλντεν έγινε ώστε να λυθεί το μεγάλο πρόβλημα στη θέση του άσσου και ο Μακ Κάρτυ μόνο play maker δε μπορεί να θεωρηθεί. Έτσι οι Ρώσοι άρχισαν ξανά το ψάξιμο, αναζητώντας τον παίκτη που θα καλύψει το κενό του Τζέι Αρ. Με προτίμηση όπως πάντα, στην αμερικανική αγορά...

Φήμες λοιπόν από τη Μόσχα, αναφέρουν πως η ρωσική ομοσπονδία, προσπαθεί να δώσει διαβατήριο στον Ντόρον Πέρκινς. Πρόκειται για έναν 26χρονο point guard (1.88 μ.), ο οποίος αγωνίστηκε φέτος στο Ισραήλ με τη φανέλα της Μακάμπι Χάϊφα. Πως κατέληξαν οι Ρώσοι στον συγκεκριμένο παίκτη; Μέσω του Ισραηλινού προπονητή τους Ντέϊβιντ Μπλατ φυσικά! Τώρα από που και ως που, ο Αμερικανός με καταγωγή από την Αλάσκα σχετίζεται με τη "μαμά Ρωσία", αυτό είναι "αλλουνού" παπά ευαγγέλιο. Βέβαια οι Ρώσοι πρέπει να βιαστούν να ετοιμάσουν τα απαραίτητα χαρτιά για τον Πέρκινς καθώς το Ευρωμπάσκετ ξεκινά σε περίπου ένα μήνα από τώρα. Αλλιώς τους βλέπω να την "βγάζουν" με τον Μπίκοφ και τον Σαμοϊλένκο, με ότι αυτό συνεπάγεται... Οπωσδήποτε μια νέα προεδρική παρέμβαση μπορεί να παρακάμψει τη χρονοβόρα γραφειοκρατία και να "λύσει" μια και καλή τα χέρια του Μπλατ. Ο παίκτης πάντως έκανε ήδη τις πρώτες του δηλώσεις ως "νεοφώτιστος" Ρώσος. Μέχρι λοιπόν να μάθουμε αν θα ολοκληρωθεί θετικά το θέμα του Πέρκινς, ας πάρουμε μια γεύση των ικανοτήτων του στο βίντεο που ακολουθεί.

Συνέχεια...

The curious case of Jeremy Tyler

Λίγο πριν το φάιναλ φορ του Βερολίνου ένας ανήλικος τότε Αμερικανός πιτσιρικάς είχε τραβήξει την προσοχή μας. Ο Τζέρεμι Τάιλερ, το φαβορί κατά τους σκάουτερ για την πρώτη θέση στο ντραφτ του 2011, είχε ανακοινώσει πως αποφάσισε να κάνει στην άκρη τα κολέγια και την έλλειψη εισοδήματος που τα συνοδεύει και να ταξιδέψει στην από δω μεριά του Ατλαντικού για δύο χρόνια, ακολουθώντας το -άκρως αποτυχημένο οφείλει κανείς να ομολογήσει- παράδειγμα του Μπράντον Τζένινγγκς, που ήταν εξάλλου αναγκαστικό, αφού παρά τις πάμπολλες προσπάθειες ο Τζένινγκς δεν κατάφερε να περάσει τις απαιτούμενες σχολικές εξετάσεις ώστε να ενταχθεί σε κολέγιο...

Εδώ η κατάσταση διαφέρει. Ο Τάιλερ θεωρεί την παραμονή του εκτός ΝΒΑ για δύο ακόμη χρόνια χαμένο χρόνο. Χωρίς εισόδημα μάλιστα, με άμυνες σχεδιασμένες πάνω του για triple και quadruple play και με τον κίνδυνο να χαλαρώσει και να απογοητεύσει τις προσδοκίες του νέου μεγάλου αστεριού όπως έγινε με τον Οκαφόρ. Είναι επιλογή του να έρθει στην Ευρώπη λοιπόν. Το χρηματικό κατά βάση κίνητρό του δε μοιάζει όμως ως τώρα να καλύπτεται από τις μεγάλες ομάδες της Ευρώπης.

Ο μάνατζέρ του, ο Ιταλός - Αμερικανός Σόνι Βακάρο σίγουρα δεν περίμενε τόση αδιαφορία. Μπορεί οι δύο μεγάλες ελληνικές ομάδες, το Μαρούσι(!), η ΤΣΣΚΑ και η... μισή Ιταλία να εμπλέκονταν σε σενάρια προερχόμενα -και πιθανότατα κατασκευασμένα- από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, όμως ως τώρα δύο ομάδες έχουν έμπρακτα και αποδεδειγμένα ασχοληθεί με την περίπτωση του νεαρού Αμερικανού. Πρώτα η δευτερότριτη δύναμη του Ισραηλινού μπάσκετ και όχι ακριβώς μεγαθήριο Μακάμπι Χάιφα έφτασε κοντά. Τόσο κοντά μάλιστα που ο Τάιλερ υποσχόταν πρωτάθλημα σε συνέντευξή του σε ισραηλινό σάιτ. Κάπου όμως στα μέσα Ιουνίου το deal χάλασε, για λόγους οικονομικούς αλλά και επειδή οι σύμβουλοι του Τάιλερ σωστά τον προέτρεψαν να βρει ομάδα που να αγωνίζεται στο κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο της Ευρωλίγκας. Έκτοτε υπήρχε για πάνω από ένα μήνα σιγή.

Ώσπου μπαίνοντας ο Αύγουστος μάθαμε για το ενδιαφέρον της -επίσης όχι και τόσο αξιόμαχης- Ολύμπια Λιουμπλιάνας. Οι 450.000$ για 3 χρόνια δεν είναι τα χρήματα που ονειρεύονταν ο μικρός και ο πατέρας του, όμως αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται κάτι άλλο στο μεταγραφικό ορίζοντα. Οι μεγάλες δυνάμεις είναι λογικό να μη ρισκάρουν ξοδεύοντας για έναν 18χρονο, που θα φύγει σύντομα και που όσο ταλαντούχος κι αν είναι δεν θα έχει ούτε την απαιτούμενη ωριμότητα ούτε την άμεση προσαρμογή στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Αν ο Τάιλερ δεχθεί όπως εικάζεται τη σλοβένικη πρόταση, θεωρώ πως θα έχει βρεθεί σε μια κατάσταση εντελώς διαφορετική από αυτή που ευαγγελιζόταν ότι θα έβρισκε. Ούτε συμπαίκτες με υψηλό επίπεδο θα συναντήσει ούτε κορυφαίους κόουτς. Τα λεφτά πολλά δεν είναι, σίγουρα όχι σε σχέση με αυτά που περίμενε ότι θα βρει, καθώς έψαχνε κατά το μάνατζερ του 650.000-850.000 το χρόνο.

Από τα ραντεβού με ΟΣΦΠ και ΠΑΟ, που εκτός συγκλονιστικού απροόπτου δεν έγιναν ποτέ, στην πρωταθλήτρια Σλοβενίας, μια εκ των ομάδων του χαμηλότερου επιπέδου που συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα; Ο χρόνος θα δείξει...

Συνέχεια...

Aces of spades...

Μπήκε ο Αύγουστος, λοιπόν και η μπαγκέτα του ενορχηστρωτή στο λιμάνι εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια των περσινών play makers. Πιθανοί και απίθανοι στόχοι έκαναν την εμφάνισή τους στο ερυθρόλευκο φαξ, αλλά τα εισερχόμενα ανεξαρτήτως αν πρωτοκολλούνταν ή όχι είχαν την ίδια κατάληξη: τον καλάθο των αχρήστων. Δισταγμός; Συγκεχυμένες απόψεις σχετικά με τις ανάγκες της θέσης; Λάθος ανάγνωση της αγοράς; Αναμονή για λαβράκι; Φόβος για μπλοκάρισμα του 3+3; Όπως και να απαντάται η αδράνεια των διοικούντων την ΚΑΕ, αυτό που μένει στο τέλος είναι ότι ο Ολυμπιακός μένει ορφανός από οργανωτή που να διαφοροποιεί τον τρόπο ανάπτυξης και εκτέλεσης σε σχέση με τις παλιοσειρές, με αποτέλεσμα η ομάδα να δυσκολευτεί να αντιμετωπίσει την πράσινη περιφέρεια σε περίπτωση που πορευθεί μόνο με την μπάλα στα χέρια των Παπαλουκά, Τεόντοσιτς και Σλούκα.

Στο πλαίσιο της ολιγωρίας σε επικοινωνιακό και διαπραγματευτικό επίπεδο εντάσσονται και οι τρεις τελευταίες υποψηφιότητες των άσσων. Πρώτα από όλα η περίπτωση του Ρόμπινσον. Ο κοντορεβυθούλης Αμερικανός πραγματοποίησε με την φανέλα της Νέας Υόρκης μια εντυπωσιακή χρονιά και θέλησε να την εξαργυρώσει σε cash. Ο μάνατζέρ του ξεκίνησε, λοιπόν, προκειμένου να ικανοποιήσει τις ορέξεις σε δολάρια του ιδίου αλλά και του πελάτη του, το σαφάρι αναζήτησης ομάδων του ΝΒΑ που να προσφέρουν συμβόλαιο 5 εκατομμυρίων δολαρίων στον πελάτη του. Αφού οι πόρτες μάτωσαν από το χτύπημα και οι καλύτερες προσφορές για τον Κρύπτονεϊτ κυμαίνονταν στα 3 εκατομμύρια, ο δαιμόνιος ατζέντης έβαλε στο παιχνίδι και τον Ολυμπιακό, ο οποίος λειτουργεί σαν σύγχρονος μπαμπούλας για τους Αμερικανούς. Η υπόθεση έλευσης του Ρόμπινσον έμοιαζε εξαρχής σαν φούσκα και φάνηκε όταν ο μάνατζέρ του απαίτησε από την διοίκηση του Ολυμπιακού να καταθέσει επίσημη πρόταση 5 εκατομμυρίων δολαρίων Ο λόγος προφανής. Θα κουνούσε επιδεικτικά το χαρτί στα γραφεία των Νικς και θα απειλούσε ότι αν δεν ισοφαριστεί το ποσό από την ομάδα της ανατολικής ακτής, ο πελάτης του θα ακολουθούσε τα χνάρια του Τσίλντρες. Όμως, οι Αγγελόπουλοι δεν τσίμπησαν και το παραμύθι τελείωσε με αξιοπρέπεια μεν, αλλά με επικοινωνιακή ζημία και χωρίς μεταγραφή δε.

Συνέχεια με τον ΜακΙνταϊρ. Οι Πειραιώτες αποφάσισαν να ακολουθήσουν την στρατηγική του ποδοσφαιρικού τμήματος, που αφορά στο ζαχάρωμα του παίκτη και έπειτα της ομάδας στην οποία ανήκει. Ο πρόεδρος της Σιένα, όμως, δυσαρεστήθηκε όταν έμαθε για το παιχνίδι που παιζόταν καιρό τώρα πίσω από την πλάτη του, με αποτέλεσμα να βγάζει την γλώσσα σε κάθε νύξη των ερυθρόλευκων αλλά και σε κάθε παρακάλι του Αμερικανού play maker. 2 εκατομμύρια € ακατέβατα ζητούσε από τον Ολυμπιακό και 1 € αντιπρότειναν οι ερυθρόλευκοι. Οι δυο πλευρές στέκονταν απέναντι σαν πιστολέρο της Άγριας Δύσης, που ακουμπούσαν μεν το όπλο αλλά η ένταση δεν επέτρεπε σε κανέναν να κάνει την πρώτη κίνηση. Τελικά το περίστροφο το τράβηξαν πρώτοι οι Αγγελόπουλοι και η πιστολιά που έριξαν ανέβασε την προσφορά στα 1.5 εκατομμύρια €. Ακαριαία ο Μινούτσι ανταπέδωσε πυρά με μεγαλύτερο θόρυβο, καθώς με μια αιφνιδιαστική και εκτός διαπραγματευτικής λογικής κίνηση, ανέβασε τον πήχη στα 2.5... Μπαμ και τέζα ο ερυθρόλευκος σερίφης...

Πάμε και στον Ρίκυ Ρούμπιο. Ο ατζέντης του επιδιώκει να τον κρατήσει στην Ευρώπη, αλλά με καλύτερους οικονομικούς όρους και σε περισσότερο ανταγωνιστικό επίπεδο από αυτό της Μπανταλόνα. Τα πρώτα φλερτ αφορούσαν εγχώριους στόχους. Ποια ομάδα ξοδεύει αλόγιστα και θα μπορούσε να καλύψει το buy out (3 εκατομμύρια €) της νυν ομάδας του; Μα η Ρεάλ φυσικά! Στο φαξ της βασίλισσας υπήρχε ήδη η πρόταση του ατζέντη, που ενημέρωνε πως αφού πληρωθεί η ρήτρα, ο ταλαντούχος Ισπανός θα ανήκει στο ρόστερ των Μαδριλένων. Οι πρωτευουσιάνοι έσπευσαν αμέσως να απαντήσουν θετικά, αλλά μετά άκουσαν προφορικά την συνέχεια της σκέψης του μάνατζερ: νέα ρήτρα στον πρώτο χρόνο συνεργασίας με την οποία ο παίκτης να μπορεί να πάει στο ΝΒΑ έναντι μικρότερου ποσού (περίπου 1 εκατομμύρια €). Ευχαριστούμε πολύ - πηγαίνετέ τον αλλού, φαίνεται να αποκρίθηκαν στο παράλογο αίτημα της πλευράς Ρούμπιο. Τι άλλο περιλαμβάνει το μενού και ποιο βυζάκι θα μπορούσε να αρμεχτεί για τα μάτια του νεαρού play maker; Η Μπαρτσελόνα βέβαια, αλλά με την Ρεάλ εκτός παιχνιδιού, θα πρέπει να υπάρχει και κάποιο αντίπαλο δέος. Εύκολο: OLYMPIACOS BC. Η ίδια αστεία προσφορά από την μεριά των Ισπανών, το γνωστό παιχνίδι με τα μέσα και φυσικά ούτε καν εξετάστηκε η ερυθρόλευκη αντιπροσφορά, με αποτέλεσμα το κόκκινο χαλί να αρχίζει να στρώνεται με το καλύτερο δυνατό ντιλ και για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα. Άλλωστε, έμοιαζε εξαρχής ύποπτο το σενάριο ο Ολυμπιακός να εμπιστευθεί τις τύχες του στον έφηβο Ισπανό, έστω και αν πρόκειται για το πιο hot ευρωπαϊκό prospect, την στιγμή που έχει στις τάξεις του τον δεύτερο πιο ελπιδοφόρο play maker της Ευρώπης. Παράλληλα, ο Ρούμπιο δεν θα περιστοιχιζόταν από την προστασία του ταλαντούχου που τυγχάνει στην ACB ως εγχώριο προϊόν, αλλά θα ένιωθε από πρώτο χέρι τι θα πει ξύλο, άμυνα και φτύνω αίμα για να πασάρω και να σκοράρω. Αποτέλεσμα και πάλι; No new playmaker... Περιμένοντας η αυριανή επικύρωση του 3+3, να συνδυαστεί και από ουσιαστική εξέλιξη στον άσσο. Γιατί μάγκες έτσι δεν βγαίνει η χρονιά...

Υ.Γ.: Ένας φίλος έβαλε ένα νέο όνομα στο τραπέζι: "White chocolate"... Τέτοιου είδους παίκτης μάλιστα!

Συνέχεια...

Το απολύτο φαβορί

Η πρώτη εθνική ομάδα, η οποία οριστικοποίησε τη δωδεκάδα της ενόψει Ευρωμπάσκετ, είναι η Ισπανία. Η παρουσίαση της ομάδας των Ισπανών πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη και συνοδεύτηκε με την βράβευση, εκ μέρους της FIBA Europe, δύο μεγάλων αστεριών της ομάδας: Του Πάου Γκασόλ ως καλύτερου Ευρωπαίου παίκτη για το 2008 και του Ρίκι Ρούμπιο ως του καλύτερου νεαρού παίκτη της ηπείρου μας για την ίδια χρονιά. Μάλιστα ο 19χρονος Καταλανός, έγινε ο πρώτος μπασκετμπολίστας που κερδίζει το συγκεκριμένο βραβείο για δεύτερη συνεχή χρονιά. Όσον αφορά το ρόστερ τους, ας δούμε πως διαμορφώθηκε τελικά ύστερα και από την απώλεια της τελευταίας στιγμής, την απουσία του Μπέρνι Ροντρίγκεθ:

Ραούλ Λόπεθ
Ρίκι Ρούμπιο
Κάρλος Καμπέθας
Κάρλος Ναβάρο
Ρούντι Φερνάντεθ
Σέρχιο Λιουλ
Άλεξ Μούμπρου
Βίκτορ Κλαβέρ
Χόρχε Γκαρμπαχόθα
Φελίπε Ρέγιες
Μαρκ Γκασόλ
Πάου Γκασόλ

Με μια πρώτη ματιά, η σύνθεση της ισπανικής ομάδας δεν είναι αρκετά διαφορετική από την περσινή του Πεκίνου. Οι απουσίες της ομάδας είναι μεν σημαντικές (Χοσέ Καλδερόν, Κάρλος Χιμένεθ, Μπέρνι Ροντρίγκεθ) αλλά οι Ισπανοί έχουν βάθος και δε θα δυσκολευτούν να αναπληρώσουν τα κενά τους. Ο Καμπέθας επιστρέφει στην εθνική ομάδα μετά το 2006 ώστε να αναπληρώσει τον τραυματία Μπέρνι Ροντρίγκεθ ενώ τα κενά των Χιμένεθ και Καλδερόν, θα καλυφθούν από δύο πρωτοεμφανιζόμενους σε ανδρικό εθνικό επίπεδο παίκτες, τους Σέρχιο Λιουλ της Ρεάλ και Βίκτορ Κλαβέρ της Βαλένθια. Ο μεν Λιουλ παίζει άνετα και στις δύο θέσεις της περιφέρειας και φέτος έδειξε πολύ καλά στοιχεία στην Ευρωλίγκα ενώ ο Κλαβέρ, οποίος διαθέτει εντυπωσιακά αθλητικά και αλτικά προσόντα, ετοιμάζεται σιγά-σιγά να περάσει στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού καθώς επιλέχθηκε φέτος στο νούμερο 22 του draft από τους Portland Trail Blazers. Επίσης, αν και υπήρξαν αμφιβολίες όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, τα μεγάλα αστέρια της ομάδας Γκασόλ, Φερνάντεθ και Ναβάρο θα δώσουν κανονικά το παρόν, παρότι προέρχονται από μια αρκετά γεμάτη και κοπιαστική σεζόν, ιδιαίτερα ο πρώτος.

Είναι λοιπόν η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, που το Ευρωμπάσκετ έχει ξεκάθαρο φαβορί. Ποιος αμφιβάλλει, πως οι "άσπονδοι φίλοι" μας Ισπανοί είναι το απόλυτο φαβορί στη φετινή διοργάνωση; Νομίζω κανείς, αν αναλογιστεί τόσο την ποιότητα που διαθέτουν ως ομάδα, όσο και τις σημαντικές απουσίες των βασικών τους αντιπάλων. Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε βέβαια το γεγονός, πως τους Ισπανούς συνοδεύει ακόμα η ταμπέλα των lousers σε Ευρωμπάσκετ, καθώς ποτέ στο παρελθόν δεν έχουν κατακτήσει το τρόπαιο! Φέτος πάντως είναι η μεγάλη τους ευκαιρία να "ξορκίσουν" τη κατάρα", αφού ο κύριος που "εκτελεί" στο παρακάτω βίντεο συμπεριλαμβάνεται στους απόντες... Ποιος μπορεί να τους σταματήσει άραγε;

Συνέχεια...