Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Το πρώτο (;)


Ο Ολυμπιακός με μια ψυχωμένη εμφάνιση απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο κατάφερε να στεφθεί κυπελλούχος Ελλάδας για την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο. Μια συγκλονιστική άμυνα που ανέκοψε τα ντεμοντέ σπλιτ άουτ κατόπιν διείσδυσης ή τα χιλιοφορεμένα πικ ν ρολ και μια επικράτηση που θα μπορούσε να καταλήξει σε διαφορές διψήφιες, σε περίπτωση που οι κόκκινοι δεν ήταν τόσο επιπόλαιοι κάτω από το καλάθι ή/και άστοχοι όταν σούταραν ολομόναχοι (μέτρησα 7 ελεύθερα, μάλλον είναι και περισσότερα).

Επειδή ακούστηκαν κάποια ακραία σενάρια που αφορούν στα επινίκια, του τύπου να φωταγωγηθεί το ΣΕΦ, να συγκεντρωθούν οπαδοί στις εγκαταστάσεις του Ρέντη προκειμένου να αποθεωθούν οι θριαμβευτές ή να μαζευτούν όλοι μαζί στα μπουζούκια και να γλεντήσουν παρέα την κατάκτηση του τροπαίου, ας αναλογιστεί ο καθένας το μέγεθος του συλλόγου και από την άλλη το μέγεθος του κυπέλλου. Μια νηφάλια προσέγγιση καταδεικνύει το ημιτελές του πράγματος, καθώς σε περίπτωση που η χρονιά κλείσει με μοναδικό high light την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας τότε θα πρόκειται αδιαμφισβήτητα για μια αποτυχημένη χρονιά. Ο πρώτος τίτλος, που διακόπτει ένα συνεχές ανομβρίας διάρκειας 8 ετών, έχει πέραν όλων των άλλων κυρίως ψυχολογικά οφέλη, καθώς οι ερυθρόλευκοι πιστοποίησαν την αγωνιστική τους ανάταση και απέδειξαν ότι μπορούν να γκρεμίσουν τον Παναθηναϊκό από την κορυφή. Παράλληλα, η εξαίρεση ενός διαιτητή κατόπιν σιωπηρού ερυθρόλευκου αιτήματος - γεγονός που έχει να συμβεί πολλά χρόνια - σε συνδυασμό με την δίκαιη διαιτητική αντιμετώπιση (μάλιστα τα σπόρια πήγαν από την μεριά των νικητών) σηματοδοτεί την παγίωση ενός καινούργιου σκηνικού σε όλα τα επίπεδα. Άλλωστε, το καινούργιο δεν (πρέπει να) γεννιέται μετά τον θάνατο του παλιού αλλά μέσα στον θάνατο του παλιού.


Στα αγωνιστικά, κορυφαία φυσιογνωμία του συγκλονιστικού τελικού ήταν ο Μίλος Τεόντοσιτς, για χάρη (και) του οποίου μεταδόθηκε ζωντανά ο αγώνας στην Σερβία. Ο νεαρός play maker είναι πασιφανές ότι δεν είναι μόνο ψυχρός εκτελεστής αλλά τρελός, γεγονός που επιδέχεται περισσότερων της μιας ερμηνείας. Πρώτα απ' όλα το ράθυμο στυλ του δεν προδιαθέτει για το τι μπορεί να επακολουθήσει, μιας και εκεί που νομίζει κανείς ότι μπουρδουκλώνεται ξαφνικά βγαίνει μια μαγική ασίστ ή ένα τρίποντο που κόβει πόδια. Επίσης, η κρισιμότητα της στιγμής είναι μια κατάσταση που δεν τον απασχολεί, καθώς οι προσπάθειές του δεν διαφέρουν ανάλογα με την χρονική καμπή του αγώνα. Από την άλλη, η ασυλία που του έχει προσδώσει ο Παναγιώτης Γιαννάκης του επιτρέπει να σουτάρει 10 τρίποντα - έστω και αν τα 7 βρίσκουν σίδερο... Αυτή είναι, όμως, η τρέλα που τον οδήγησε στα όργια εντός παρκέ. Ωστόσο, θεωρώ εξαιρετικά άδικη την σύγκρισή του με τον Μίλαν Τόμιτς. Άδικη για τον Μίλος γιατί υπερτερεί σε μπασκετικά προσόντα έναντι του παλαίμαχου καλαθοσφαιριστή, που ακόμη και σήμερα αποτελεί τον εμβληματικό στρατιώτη του μπασκετικού τμήματος. Αντίθετα, η σύγκριση με τον ομόσταβλο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους εντάσσεται σε ένα πλαίσιο περισσότερο ορθολογικό. Μιας και ο λόγος για τον Λιθουανό, που τόση κουβέντα έγινε για το ειδικό βάρος της συμμετοχής του, ήταν εμφανώς εκτός κλίματος γιατί ο άνθρωπος δεν μπορούσε. Χρησιμοποιήθηκε σε ειδικές συνθήκες (όταν ο Ολυμπιακός συμπλήρωσε φάουλ) αλλά η επιφύλαξη των αντιπάλων αφορούσε κυρίως στο παρελθόν του και το δολοφονικό ένστικτο που είχε ξεδιπλώσει σε προηγούμενες αναμετρήσεις και όχι στο συγκεκριμένο παιχνίδι. And what about Calathes? Μπορεί ο Ελληνοαμερικανός να ταιριάζει αγωνιστικά περισσότερο στο αντίπαλο στρατόπεδο ή αν θέλετε να εξυπηρετεί το παιχνίδι του, αλλά πολύ κλειστό rotation βρε παιδί μου. Όταν μάλιστα στο κλειστό rotation απουσιάζει η έκπληξη, η διαφορετικότητα, τότε τα πράγματα πέρα από βαρετά γίνονται και δύσκολα. Και απόψε ήταν πολύ δύσκολα...

Υ.Γ.: Όποιος ξεγράφει τον Παναθηναϊκό είναι πολύ γελασμένος.

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

δε θέλω να κάνω κάποιο συγκεκριμένο σχόλιο, απλά να έχω την πρώτη ανάρτηση σχολίου της νεα εποχής στο blog σας

banou είπε...

Βάλε και ένα όνομα για να πιστωθείς και τα κρέντιτς ;)

psilos είπε...

Μπράβο στον Ολυμπιακό που κέρδισε δίκαια απ'ότι μου λένε, γιατί δεν το είδα το ματς...Ο Τεόντοσιτς είναι ο νέος Διαμαντίδης ή Παπαλουκάς της Ευρώπης και όχι ο Τέπιτς που λέγανε στη Σερβία όταν ήρθε στον Παναθηναϊκό. Ωστόσο είναι ακόμα μικρός και είναι νωρίς για να μιλάμε. Μπορεί να χαθεί στο μέλλον ή να του έρθει κανα μεγάλο συμβόλαιο και να ξεμυαλιστεί (όπως είμαι σίγουρος πως θα συμβεί με τον Ρούμπιο για παράδειγμα) αλλά αν συνεχίσει έτσι, θα γίνει εξαιρετικός.
Ο Παναθηναϊκός φυσικά και δεν είναι ξεγραμμένος, ειδικά για το πρωτάθλημα. Στην Ευρωλίγκα όλα κρίνονται την Πέμπτη και δεν μου φαίνεται ικανός να κερδίσει, αλλά θα δείξει. Αλλά το πρωτάθλημα κρίνεται σε σειρά αγώνων και εκεί έχει πιο πολλές πιθανότητες, ειδικά αν έχει το πλεονέκτημα έδρας.
Απ'την άλλη, και να πάρει πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός, δεν είναι σίγουρο ότι θα αλλάξει η κατάσταση του Ελληνικού πρωταθλήματος. Όπως δεν άλλαξε το 2002 με την ΑΕΚ ή το 2004 στο ποδόσφαιρο.

redfan είπε...

Δεν νομιζω οποιος θελει να θεωρει τον εαυτο του σοβαρο ανθρωπο θα υποτιμησει τον παο. Και κυριως οι παιχτες και ο προπονητης φυσικα που δεν πιστευω ομως οτι θα το κανουν. Εχω την εντυπωση πως στο ματς στο ΟΑΚΑ θα χασουμε. Μεχρι το φαιναλ φορ και τα τελικα του Πρωταθληματος εχει καιρο η ομαδα και να ηρεμησει και να γεμισει μπαταριες.. Κι αν ειναι ηρεμη ακομα και με το πλεονεκτημα ο βαζελος μπορει σε 1 απο τα τρια ματς να του κανουμε το μπρεικ.

redfan είπε...

*να υποτιμησει

smak είπε...

Νομίζω ότι υπάρχει μια λογική σε αυτό που γράφεται. Ξαφνικά άρχισαν τυμπανοκρουσίες περί δυναστειών και παντοκρατορίας. Ο Παναθηναϊκός παραμονεύει και θέλει το πρωτάθλημα όσο τίποτε άλλο αν υποθέσουμε ότι λογικά μένει εκτός ευρώπης αύριο - μεθαύριο...

@redfan
Ουσιαστικά ο Ολυμπιακός θέλει break σε ένα από τα 4 ματς που δίνει. Το πρώτο είναι το ΣΚ. Αν κάνει διπλό τότε γυρνάει το πλεονέκτημα στο ΣΕΦ, αν όχι του απομένουν τρεις προσπάθειες στο ΟΑΚΑ. Προσωπικά θεωρώ πιο πιθανό να ζευγαρώσει τώρα τις νίκες που είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Τον Μαιο δεν ξέρει κανείς την φόρμα των ομάδων

smak είπε...

@psilos
Η ΑΕΚ σκόρπισε μετά το πρωτάθλημα το 2002. Δε νομίζω να έχει καμία σχέση το πάθος του Φιλίππου με αυτό των Αγγελόπουλων. Καλά στο ποδόσφαιρο δεν το συζητώ, δεν υπήρχαν εξαρχής υγιείς βάσεις, ενώ και η Ελλάδα δεν έγινε σε 15 μέρες Βραζιλία...
Σόρυ για το διπλοποστάρισμα αλλά ξέχασα να απατνήσω στον ψηλό!

Ανώνυμος είπε...

εγώ δεν τον φοβάμαι τον ολυμπιακό. πέρσι η χρονιά έκλεισα με μεγάλη αποτυχία. ωστόσο η απάντηση ήταν ο κλέιζα. στις δύσκολες στιγμές οι αγγελόπουλοι έδειξαν ότι είναι σοβαροί και ότι θα κάνουν ότι μπορούν. ακόμα και αν το κύπελλο είναι τελικά ο μοναδικός μας τίτλος για φέτος ξέρω από τώρα ότι η ομάδα του χρόνου θα είναι ακόμα καλύτερη. από τη στιγμή που η ομάδα λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο δεν πρέπει να φοβόμαστε καθόλου.
παρόλα αυτά θεωρώ ότι ο ολυμπιακός δε χρειάζεται να χτίσει δυναστεία για να θεωρηθεί επιτυχημένος. προσωπικά θεωρώ ότι οι δυναστείες τύπου ολυμπιακού στη μπάλα ή παο στο μπάσκετ μόνο κακό κάνουν. εμένα με νοιάζει η ομάδα να ανέβει στην κορυφή. κι αν κάποια στιγμή έρθουν στραβά τα πράγματα να ξέρω ότι θα γίνουν όλα όσα χρειάζονται για να ξανανέβει

psilos είπε...

@smak...
έχεις δίκιο, αλλά και ο Ολυμπιακός δεν φημίζεται για τις σωστές επιλογές του τα καλοκαίρια, βλέπε Γουέιφερ και ενασχόληση με Χόλντεν...

@Ανώνυμος
Έχεις δίκιο για τις δυναστείες...Το πιο καλό για το ελληνικό μπάσκετ θα ήταν μία ο ένας, μία ο άλλος και οι δευτεροκλασάτοι να μπαίνουν πιο συχνά σφήνα

Δημοσίευση σχολίου

Δώσε την ασίστ σου ή κάρφωσε με ένα σχόλιο...

Related Posts with Thumbnails