Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

Η μεγάλη ισπανική πρόκληση

Οι πανηγυρισμοί των Ισπανών συνεχίζονται μετά και το δεύτερο κατά σειρά χρυσό μετάλλιο σε Ευρωμπάσκετ. Οι δηλώσεις όμως των περισσότερων εκ των παικτών της ομάδας του Σκαριόλο, αποδεικνύουν πως οι "Φούριας Ρόχας" έχουν ήδη στο μυαλό τους το επόμενο μεγάλο ραντεβού εθνικών ομάδων. Το 2012 στο Λονδίνο, οι Ισπανοί θα επιχειρήσουν να κατακτήσουν το μοναδικό χρυσό που λείπει από τη συλλογή τους. Αυτή τη φορά όμως θα βρουν απέναντί τους τους πραγματικά κορυφαίους και το ερώτημα που απασχολεί, από τώρα κιόλας αρκετούς, είναι το εξής: Μπορεί αυτή η ισπανική ομάδα να κερδίσει τους Αμερικανούς;

Καταρχάς ας ξεκαθαρίσουμε πως η ισπανική ομάδα των τελευταίων χρόνων είναι η καλύτερη εθνική ομάδα στη σύγχρονη ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ και μπορεί να συγκριθεί μόνο με εθνικές ομάδες της Ενωμένης Γιουγκοσλαβίας και της ΕΣΣΔ. Η συγκεκριμένη ομάδα χτίστηκε με βάση τη γενιά που κατέκτησε τον τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων του 1999, στη Λισαβόνα. Πλέον από τη γενιά αυτή, παραμένουν στην εθνική μόνο 3 παίκτες, οι Π. Γκασόλ, Ναβάρο και Ρέγιες. Οι κατά καιρούς προσθήκες όχι μόνο δεν αλλοίωσαν τη χημεία των Ισπανών αλλά την έκαναν ακόμα ισχυρότερη. Ακόμα και ο νατουραλιζέ Ιμπάκα, που συμμετείχε για πρώτη φορά με την εθνική σε διεθνές τουρνουά, βρήκε άμεσα το ρόλο του στην ομάδα και πρόσθεσε στο παιχνίδι των Ισπανών νέα στοιχεία.

Το κύκνειο άσμα πιθανότατα των βασικών πρωταγωνιστών αυτής της ομάδας (Π. Γκασόλ, Ναβάρο), θα τους βρει αντιμέτωπους με τη μεγαλύτερη ίσως πρόκληση της καριέρας τους. Οι Ισπανοί έφτασαν πολύ κοντά στο να κερδίσουν τους Αμερικανούς στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου και η επερχόμενη σύγκρουσή τους του χρόνου στο Λονδίνο φαντάζει με ευκαιρία για ρεβάνς. Μια αμερικανική ομάδα της περιόδου 2002-2006 δεν θα είχε τύχη απέναντι στους τωρινούς Ισπανούς. Όμως οι Αμερικανοί την τελευταία πενταετία την "έχουν μυριστεί την δουλειά". Φροντίζουν να κατεβάζουν τους καλύτερους διαθέσιμους παίκτες, τους συγκεντρώνουν αρκετά νωρίς για προετοιμασία και φιλικά παιχνίδια και έχουν αναθέσει το κοουτσάρισμα σε έναν από τους πιο πετυχημένους κολεγιακούς προπονητές όλων των εποχών. Πέρυσι στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Τουρκίας, δε δυσκολεύτηκαν να κερδίσουν τον τίτλο, χωρίς να έχουν στη σύνθεσή τους κάποιον εκ των χρυσών ολυμπιονικών του Πεκίνου.

Ήδη μάλιστα, δείχνουν αρκετά υποψιασμένοι για το τι θα συναντήσουν ενόψει του 2012. Παρόλο που το τοπίο είναι ακόμα θολό εξαιτίας του lock out, ο βασιλιάς Λεμπρόν Τζέημς σε συνέντευξη που έδωσε στα μέσα του περασμένου Αυγούστου, επιβεβαίωσε πως θα δώσει το παρόν στο μεγάλο ραντεβού των Ολυμπιακών Αγώνων. Σύμφωνα με "πηγές" του NBA, το ίδιο αναμένεται να πράξουν και οι Κόμπε Μπράιαντ και Κέβιν Ντουράντ, την ίδια στιγμή που οι Ουέηντ και Μπος παραμένουν αναποφάσιστοι. Το σχέδιο των Αμερικανών για το Λονδίνο προβλέπει την παρουσία μιας ομάδας "μείγμα" των ομάδων του 2008 και του 2010, στην οποία ίσως συμπεριληφθούν κάποιοι extra παίκτες με εντυπωσιακή πρόσφατη παρουσία στο ΝΒΑ, όπως ο Μπλέηκ Γκρίφιν.

Η επερχόμενη "τιτανομαχία" του 2012 δεν είναι όμως το μοναδικό πράγμα που αναμένουμε να θαυμάσουμε στο Ολυμπιακό τουρνούα του Λονδίνου. Θα χαιρόμασταν ιδιαίτερα, αν τις προσπάθειες της γαλλικής εθνικής ομάδας, παρακολουθούσε και πάλι η γλυκύτατη αδερφή του Γιοακίκ, Έλενα Νοά...

Comments (12)

Loading... Logging you in...
  • Logged in as
Δεν κάνεις λάθος...
Επίσης ο αδερφός της, θέλει να τον αποκαλούν "Αφρικανό Βίκινγκ" :) :) :)
Εν τω μεταξύ οι φουστανελάδες τύπου Παπαδογιάννη και Βαϊμάκη(!!!) συνεχίζουν να υποβαθμίζουν τους Ισπανούς με ηθικολογίες του τύπου "μεγάλοι παίκτες, μικροί άνθρωποι" ή ότι ο "θεατρίνος" Ναβάρο δεν αποτελεί σωστό πρότυπο για τα νέα παιδιά.
Το Σύνδρομο τουΝίκουτουΖήση (σε συνδυασμό με το κόμπλεξ μας απέναντι στους Ισπανούς) έχει δηλητηριάσει δυστυχώς για τα καλά τα μυαλά πολλών δημοσιογράφων και οπαδών.
@px75: Τώρα το όρισες σωστά. Πάσχουμε από το σύνδρομο του ΝίκουΤουΖήση. Στην κλέβω την ατάκα!

Τώρα κάποιες παράμετροι για ένα πιθανό Ισπανία vs ΗΠΑ:

-Καταρχήν κάθε δεδομένη στιγμή στο παρκέ θα είναι 5 εναντίον 5. Δεν θα πάιζουν και οι 12 σουπερ σταρ των Αμερικανών. Οπότε καλό είναι να παραθέτουμε τα φανταχτερά ονόματα, αλλά το μόνο πλεονέκτημα είναι το βάθος πάγκου.

-Σχετικό με το παραπάνω. Ο Σιζέφκσι λογικά θα αναγκαστεί να κάνει τρελό ροτέισον. Δεν παίρνει τον Χάινριχ και τον Ντερόν, αλλά τον Πολ και τον Ντερόν. Το ροτέισον αποδιοργανώνει τους παίχτες ρυθμού. Και υπάρχουν πολλά τέτοια ζευγάρια: Κόμπε - Φλας, Λεμπρόν - Ντουράντ κτλ.

-Οι Ισπανοί έχουν ήδη κοντράρει στα ίσια τους υπερπλήρεις αμερικανούς χωρίς να έχουν στην σύνθεσή τους ΕΝΑ σοβαρό πλέι μέικερ. Όποιος βλέπει χωρίς γυαλιά με την αστερόεσσα στο τζάμι μπορέι να αντιληφθεί τον ρόλο του καλύτερου παίχτη του κόουτς Κ. σε κείνο το ματς: του νατουραλιζέ αμερικάνου Ρομουάλντας Μπραζάουσκας.

Θα επανέλθω.
Γιώργος Λεβέντης's avatar

Γιώργος Λεβέντης · 706 weeks ago

Oι δύο πραγματικές τιτανομαχίες του international με τις ΗΠΑ με έχουν συγκλονίσει.Μιλάμε προφανώς για το Γιουγκοσλαβία-Ντριμ Τιμ 3 στην Ατλάντα(η μόνη πραγματική Ντριμ-Τιμ μετά την πρώτη) και το Ισπανία-ΗΠΑ στο Πεκίνο.Και στα 2 ήμουν με τους Ευρωπαίους όχι από κάποιο international κόλλημα,αλλά γιατι και οι 2 Ευρωπαικές ομάδες ήταν τα σύμβολα της εποχής τους στο international και αντιμετώπισαν τις πραγματικά καλύτερες δυνατές ΗΠΑ.Για αυτό δεν αναφερόμαστε σε Σαιτάμα,Ινδιανάπολη κλπ.Το ματς της Ατλάντα το χω στο βίντεο και το βλέπω συχνά.Οι πλάβι με Ντούντα-Ομπράντοβιτς στον πάγκο και βασική πεντάδα Τζόρτζεβιτς-Μποντιρόγκα-Ντανίλοβιτς-Πάσπαλιε-Ντίβατς και στον πάγκο Σάβιτς-Ρέμπρατσα και λοιπούς για 30 λεπτά έπαιξαν το τέλειο ευρωπαικο μπάσκετ με τα καλά του και τα κακά του(όσον αφορά το ρυθμό).Ο Γκομέλσκι τότε είχε δηλώσει πως αν το ματς δεν είχε γίνει στις ΗΠΑ θα το χαν πάρει οι Σέρβοι.Το ματς του 2008 πάντως το ευχαριστήθηκα πιο πολύ,γιατί οι Ισπανοί είχαν παίξει στα ίσια χωρίς κολπάκια και ξύλο και εκεί πραγματικά τους λάτρεψα.
Γιώργος Λεβέντης's avatar

Γιώργος Λεβέντης · 706 weeks ago

Έχουν και άλλες ομοιότητες όπως ότι στα δύσκολα και στα 2 ματς τους Αμερικανούς τους ξελάσπωσαν οι ρεφς,στην Ατλάντα με φάουλ εφευρέσεις και αποβολή του Ντίβατς και το 08 με μια πολύ σχετική ερμηνεία των κανονισμών της ΦΙΜΠΑ,αλλά εγώ σε αυτά τα ελληναράδικα δε στέκομαι.Οι μεγαλύτερες ομάδες πάντα ευνοούνται και δε με απασχολεί.Του χρόνου αν κατέβουν και οι 2 πλήρεις δίνω 51-49 στις ΗΠΑ.Το διακαιούνται όμως και ένα ολυμπιακό οι Ισπανοί.Σκέφτομαι το ματς και ηδονίζομαι από τώρα.
Με μεγάλη μου θλίψη διαπιστώνω ότι εκτός του @kariba_ δεν υπάρχει σχολιασμός για την Έλενα Νοά. . . Δεν λέω, καλό το ανατολικό μπλοκ σύντροφοι colonel & Γιώργο Λεβέντη, αλλά νομίζω ότι αξίζει να πειραματιστούμε λίγο αλά γαλλικά.
To σχολιάσαμε στο τσατ το τούμπανο ρε συ μπανου. Μη μας αδικείς!
Ζητώ ταπεινά συγνώμη για την αμφιβολία μου σχετικά με τις προθέσεις σου! Δυστυχώς δεν το παρακολούθησα!
Γιώργος Λεβέντης's avatar

Γιώργος Λεβέντης · 706 weeks ago

Φίλε Μπανού η Ελενα Νοά,ανήκει σε αυτά που δεν κυκλοφορούμε ποτέ για αν μείνει μυστικό για λίγους.Η σχέση της με τις αρχές του ευρωπαικού μπάσκετ και η ανάδειξή της σε τοτέμ του all-around gossip θα γίνει όταν ανεβείς στη Θεσσ/νίκη εντός στενού κύκλου σε μέρη που δεν αναφέρω για να μην τα προδώσω και αυτά. :)
Λοιπόν, αν σου πω ότι σε αυτά τα μέρη της Θεσσ/νικης έχουμε βγει παρέα & μάλιστα εντός στενού κύκλου θα το πιστέψεις; Ξέρεις πόσο μικρός είναι ο κόσμος; Αυτά δεν γίνονται ούτε σε ταινίες!!!
Γιώργος Λεβέντης's avatar

Γιώργος Λεβέντης · 706 weeks ago

όντως,σαν το Μπέβερλι Χιλς ρε φίλε... :D

Post a new comment

Comments by

Related Posts with Thumbnails