Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Το πάρτυ που δε ξεκίνησε ποτέ...

Ιδανικός Αυτόχειρας

Μόνο ο κόσμος

Μέρα περισυλλογής

Υπεροψία του Άρη

Πάλι τα ίδια

Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση
και πολλά άλλα θα μπορούσαν να είναι τίτλοι στο συγκεκριμένο κείμενο. Ειλικρινά προσπάθησα πολύ για να βρω κάποιο να βάλω. Κι αυτό γιατί η πίκρα και η στενοχώρια δεν έχουν καταλαγιάσει ακόμα είτε για μένα, είτε και για οποιοδήποτε Αρειανό. Είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά(!) που το Μαρούσι αποκλείει τον Άρη και που σβήνει τα όνειρα για έξοδο στην Ευρωλίγκα. Όλοι μας λέγαμε ότι το περσινό πάθημα θα γινόταν μάθημα και δεν θα επαναλαμβανόταν. Κι όμως...

Φέτος ο Άρης με πλεονέκτημα έδρας, έφερε τους αγώνες με το Μαρούσι στο 5ο παιχνίδι. Ένα παιχνίδι όλη η χρονιά, λέγαμε όλοι μας. Παίκτες, προπονητές, διοίκηση, κόσμος. Και βλέπουμε έναν Άρη σε αυτό το παιχνίδι ο οποίος ομολογουμένως και μέχρι το 35' πάλεψε για την 3η θέση. Κάπου εκεί όμως οι παίκτες ίσως νόμισαν ότι όλα είχαν κριθεί. Όταν το Μαρούσι στα τελευταία 5 λεπτά σου κάνει ένα σερί της τάξεως του 2-17, συγγνώμη αλλά είσαι άξιος της μοίρας σου. Και να δεχτώ ότι το Μαρούσι ήταν όντως τυχερό. Και στο πρώτο δεκάλεπτο με ποσοστό έξω από τα 6,25 που θα ζήλευαν κι ομάδες για τις βολές(7/9 77,7%) ακόμα και όταν το σκορ βρισκόταν στο 70-59 (35') και με δύο τυχερά τρίποντα και ένα δίποντο γίνεται το 70-67, η ομάδα του Άρη στην επίθεση έκανε συνεχόμενες λάθος ενέργειες.

Δε χρειάζεται να ασχοληθώ ούτε με συστήματα, ούτε με διαιτησίες, ούτε με τίποτα. Από τη μία όλα τα συστήματα έχουν πάει περίπατο όταν ο Στίβενσον έχει βάλει 6/9 τρίποντα και τα περισσότερα υπό πίεση και χωρίς ισορροπία. Από την άλλη όταν ο Άντριου Μπετς, δέχεται τεχνική ποινή επειδή "χτύπησε τη μπάλα με δύναμη" μετά από καλάθι της ομάδας του, ενώ οι παίκτες του Αμαρουσίου χτυπούσαν μπάλες ακόμα και μπροστά στους διαιτητές κι αυτοί τους έλεγαν απλά να ηρεμήσουν. Όλα αυτά ίσως να είχαν σημασία μόνο εάν ο Άρης παρουσιαζόταν στα τελευταία λεπτά, αντάξιος της ιστορίας του και της φανέλας που φορούσαν οι παίκτες.

Ας δούμε και ένα παρασκήνιο...Δεν ξέρω κατά πόσο ο Μπρέισι Ράιτ είχε πρόβλημα στο γόνατο και δεν αγωνίστηκε, αλλά όταν βλέπω παίκτη του Άρη που βρίσκεται στη δωδεκάδα, να έρχεται στο γήπεδο μετά από τον κόσμο κάτι δε μου πάει καλά...Ο Ράιτ λοιπόν έφτασε στο γήπεδο στις 16:17 ενώ ο αγώνας ξεκινούσε στις 17:00. Μήπως η ώρα άφιξης του παίκτη ήταν ο λόγος της μη συμμετοχής του στον αγώνα?

ΚΟΣΜΟΣ

Μόνο αυτός ο φανταστικός κόσμος αξίζει τα πάντα και είναι κρίμα να δέχεται τόσες πίκρες...Το ΠΑΛΕ ήταν κατάμεστο και η ατμόσφαιρα καταπληκτική. Ο αγώνας άργησε να ξεκινήσει αφού τόνοι χαρτιού εκτοξεύθηκαν από το λαό του Άρη. Καθόλη τη διάρκεια του αγώνα φώναζε για την αγαπημένη του ομάδα. Σε κάποιες στιγμές που θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο κόσμος ξέφυγε, μπορείτε να δείτε τις ενέργειες των παικτών και των παραγόντων του Αμαρουσίου. Δεν μπορείτε κύριε Ελληνιάδη να κλωτσάτε στον κόσμο χαρτάκια, να κάνετε διάφορες χειρονομίες και να βρίζετε και την ίδια στιγμή ο κύριος Κουκουλεκίδης να σας λέει απλά να ηρεμήσετε!!! Όλα αυτά είναι δανικά, να το θυμάστε, ο κόσμος του Άρη δεν ξεχνά...

Για τον Μαυροκεφαλίδη που με το δάχτυλο μας έκανε ένα σσσσσσ δεν θα ασχοληθώ κι αυτό γιατί εμείς του δώσαμε το δικαίωμα να το κάνει με την παρουσία της ομάδας τα τελευταία 5 λεπτά. Πάντως να μην αναρωτιόμαστε μετά το λόγο που ο κόσμος βρίζει στα γήπεδα. Πρέπει πρώτα οι κύριοι που κάθονται στους πάγκους (συμπεριλαμβανομένου και του Άρη στους εκτός έδρας αγώνες του) να προσέχουν τις ενέργειές τους.

Συμπερασματικά, η χρονιά έκλεισε για τον Άρη όχι και με τον καλύτερο τρόπο (δε θέλω να γράψω με το χειρότερο) αφού ο στόχος της ομάδας για έξοδο στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση δεν επετεύχθη. Συνεχίζουμε, ο Άρης έμαθε στα δύσκολα, δεν θα πτοηθεί τώρα.

Στους φίλους συμπολίτες που χάρηκαν όσο δεν μπορείτε μερικοί να φανταστείτε ένα έχω να πω...Καλά είναι να μην ξαναμπείτε μέσα στο ΠΑΛΕ για να μην πάθετε και τίποτα. Αν όμως μπείτε για κάποιο λόγο μέσα στο ΠΑΛΕ να μην κοιτάτε το ταβάνι για να μη ζαλιστείτε....Μη μετρήσετε τα λάβαρα, θα χαθείτε. Γιατί η γλώσσα που έχετε βγάλει έχει φτάσει στο πάτωμα και κάποιοι έχετε ξεφύγει!!!

Θα τα λέμε πλέον με τα νέα της ομάδας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

1 σχόλιο:

Serddd είπε...

Φανταστικός Κόσμος... Κρίμα μόνο και μόνο γι αυτόν και για τίποτα άλλο. Το δρόμο μας εμείς θα τον βρούμε, αλλά και οι διοικούντες πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουν ότι τα καβούρια τα φοβόμασταν όταν ήμασταν πιτσιρικάδες. Τώρα μεγάλα παιδιά είμαστε και νομίζω ότι μπορούμε να τα πιάσουμε και να τα κάνουμε λίγο στην άκρη. Βγάλτε τα απο τις τσέπες σας και κάντε ότι είναι καλύτερο για την ομάδα.

Τώρα το γεγονός ότι διαβάζω για την αβεβαιότητα που υπάρχει στο Μαρούσι για το μέλλον του και την αδυναμία του να συμμετέχει στην Ευρωλίγκα της επόμενης χρονάς τα ακούω βερεσε.

Δημοσίευση σχολίου

Δώσε την ασίστ σου ή κάρφωσε με ένα σχόλιο...

Related Posts with Thumbnails